tag:blogger.com,1999:blog-32643251306639616182012-02-13T04:54:01.797+02:00...ας είναι λοιπόν ετούτη μιά αρχήinsomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.comBlogger751100tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-48624966810676607372011-10-03T02:30:00.000+02:002011-10-03T02:30:18.025+02:00Αναρωτιέμαι ... υπάρχει τελικά κανένας από τους παλιούς ... κι ενταξει ουτε δυό τρία χρονάκια δεν μπορούσατε να με περιμένετε ??? ε? Ε? <br />http://www.youtube.com/watch?v=WISogScYNXA&feature=related<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4862496681067660737?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-73912735754296734942011-07-14T02:41:00.000+02:002011-07-14T02:42:16.639+02:00Μιά φορά που λες, ήταν δυό ζωές<br />Δυό ζωές με περιθώριο<br />Που ζούσαν στη παραμεθόριο.<br /><br />Συναντήθηκαν κάποτε οι δυό μας οι ζωές<br />Και μπήκε το περιθώριο της μιάς, μέσα στο περιθώριο της άλλης<br />Με αίσθηση γλυκιάς ζάλης.<br /><br />Δεν έζησαν όμως έτσι για πολύ<br />Μιαν άνοιξη μισή και λίγο από καλοκαίρι πέρασαν μαζί<br />Ητανε όμως μέρες μαγικές, να όπως λεν στα παραμύθια <br />Με φροντίδα, ζεστασιά, αγάπης προσμονή<br />Με χάδι, αγκαλιά φιλί.<br /><br />Μα το Σεπτέμβρη λίγο πριν τη βροχή<br />Η μιά μας η ζωή <br />Κατάλαβε ότι ήταν πολύ αληθινή,<br />Για να ζει ζωή διπλή.<br />Στενεύανε τα όρια,δεν είχε άλλα περιθώρια.<br /><br />Εφυγε από το σπίτι της, βγήκε έξω στο φως<br />Τώρα ελεύθερη πήρε το δρόμο χωρίς πίσω να κοιτάξει<br />Μη και τη γνώμη της αλλάξει.<br />Την αλήθεια της διεκδικούσε<br />Όσο κι αν αυτό την καρδιά της τη πονούσε...<br /><br /><br />Η άλλη η ζωή, πικραμένη και δειλή<br />που δεν θέλησε να χάσει τη βολή,<br />να μη μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει...<br />που πήγε αυτό που τόσο καρτερούσε,<br />σα χαμένη από τότε γυρνούσε <br />Εκλαίγε, φώναζε, παρακαλούσε<br />Ηταν βλέπεις αυτή, ζωή εγωιστική,<br />που την άλλη τη περήφανη αγαπούσε,<br />μα να την ακολουθήσει, δε μπορούσε.<br /><br />Κι όμως κάποτε ακόμα κι εκείνη η δειλή κατάλαβε...<br />Ζωή στο περιθώριο,<br />Ζωή δεν είναι ...<br /><br /><br /><br />Και κάπως έτσι,<br />Κάπου εδώ το παραμύθι μας τελειώνει<br />Όσο κι αν πληγώνει...<br /><br />Μέσα από τη καρδιά μου λοιπόν, εμένα του παραμυθα<br />για σένα ζωή μου, όλου του κόσμου τα καλά <br />κι εύχομαι σ’εκείνη τη λέφτερη πιά <br />όχι άλλο περιθώριο<br />σε μιά ζωή που εκείνη μόνη να ορίζει το όριο<br />Εκει που την περιμένει αληθινή<br />Αγκαλιά, χάδι, φιλί ....<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7391273575429673494?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-14965779066913702852011-07-14T01:44:00.003+02:002011-07-14T02:59:31.145+02:00ξεχασμένο ... αλλά να που ξαναβγαίνει στην επιφάνεια ... ας δούμε λοιπόν πως θα πάει !!!<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-1496577906691370285?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-38790755499240590712010-10-06T13:48:00.002+02:002010-10-06T13:53:55.384+02:00<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3879075549924059071?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-59913311463725888512008-12-04T12:45:00.001+02:002008-12-04T12:47:08.897+02:00Ανεμολάμνοντας σημαίνει κωπηλατώντας στους ανέμους πόσοι ωστόσο να το καταλαβαίνουν ;<br />Έχουν μια σπάνια ομορφιά οι συνειδητά άκοπες κινήσεις.<br />Άσκοπες , μα όχι στην τύχη αφημένες , από κάποια εσώτατη ανάγκη υποκινούμενες .<br />Μήπως μόνο από τους άλλους να ’ναι άσκοπες χαρακτηρισμένες ;<br /><br />- Όταν δεν υπάρχει τίποτα πια να δώσεις και τούτο όχι γιατί έχεις <br /> στερέψει !<br /><br />Ανεμολάμνοντας , κωπηλατώντας στους ανέμους <br />σε ατμόσφαιρες καθαρές ,<br />γίνονται ιδέες και αισθήματα διάφανα ,<br />γεννιούνται αποφάσεις και συναισθήματα διάφορα .<br />Πρωινή δροσιά σε φύλλα κισσού , <br />σε μερικές πολύτιμες σταγόνες σταλαγμένη .<br /><br />- Ίσως γιατί δεν βρίσκεται κανένας τα δώρα της ύπαρξης σου<br /> [ να δεχθεί.<br /><br />Σε χρώματα και σε ρυθμούς τριζοβολάει η ζωή μας κι ανεβαίνει .<br />Σε μυρωδιές που δεν λησμονήθηκαν .<br /><br />« Τώρα που η παλιά άνοιξη , έμεινε πολύ πίσω και μια καινούργια φουσκώνει μέσα στους χυμούς . Μα τώρα είναι ακόμα μακριά . Η πόλη είναι σκεπασμένη από χειμώνα . Οκνές τουλίπες από καπνούς και σύννεφα φυλλορροούνε πάνω στις στέγες . »<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Ανεμολάμνοντας σημαίνει κωπηλατώντας <br />πάνω σ’ αυτές ακριβώς τις τουλίπες καπνών και σύννεφων <br />της δυσθυμίας τους.<br />Στην άχλη των ονείρων τους .<br />Και πως άραγε να γίνονταν αλλιώς ;<br /><br />« Δεν ήταν ποτέ φρεσκοξυρισμένοι μα ούτε και ποτέ πολύ αξύριστοι. Το λεξιλόγιο τους ήταν μικρό και περιορισμένο σε τρεις μονάχα λέξεις : Καλημέρα – καλησπέρα – καληνύχτα . Καλή ( μέρα , εσπέρα , νύχτα ) κι ας ήταν κι η μέρα κι εσπέρα και η νύχτα κακή κι ανώφελη .Το φοβερότερο πάθος αυτών των ανθρώπων ήταν το κρύψιμο . »<br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο , <br />χωρίς τίποτα από εκείνα που θελήσαμε<br />να έχουμε μαζί μας .<br /><br />« Ζούσαν πίσω από την ζωή , σα να κουβαλούσαν στις ράχες τους την ταφόπετρα τους … » <br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο<br />με συμπλέγματα κι ενοχές μονάχα ,<br />με πλήθος ευκαιριών που τις λογίζουμε χαμένες . . .<br /><br />« Ήταν το πρόσωπο τους σκεπασμένο από ολόκληρα διχτυωτά με ρυτίδες .Σχεδόν αφανισμένο απ’ αυτές σε σχήματα που ζωγραφίζουν τους ποταμούς με τα παρακλάδια τους ή σαν τις σκασιματιές της απότιστης γης .Τα μάτια τους επίμονα πρησμένα σαν να κοιμόνταν ή να κλαίγαν διαρκώς – πράγματα απίθανα και τα δυό – Μα και πάλι ποιος μπορούσε να είναι σίγουρος ; »<br /><br /><br /><br /><br />Ανεμολάμνοντας, κωπηλατώντας στους ανέμους<br />σ’ ατμόσφαιρες κι αγέρα καθαρό .<br />Ψάχνοντας κάτι .<br />Κάτι να διώξει όλη ετούτη την βαρύτητα .<br />Ίσως αυτό να ζήταγαν με τις φωνές τους .<br />Της φθίνουσας πορείας απαρχής το τέλος , <br />συναπάντημα κι απαντοχή ,<br />η συνειδητοποίηση των χαμένων χρόνων .<br /><br />Κι έγιναν με μιάς , ιδέες καθαρές κι αισθήματα κρυστάλλινα <br />Πρωινή δροσιά σε φύλλα πράσινα σταλαγμένη <br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε τα έρημά μας χρόνια <br />χωρίς σταματημό , μ’ όλα εκείνα που μας έδωσαν <br />και τα ‘ άλλα που από τα λάθη μας μόνοι μας φορτωθήκαμε<br />στις πλάτες να βαραίνουν.<br /><br />Καλύτερη είναι η σιωπή από το φάλτσο της φωνή τους.<br />Δεν είναι ο χρόνος , δεν είναι η ζωή <br />κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να νικηθεί .<br /><br />Της φθίνουσας πορείας απαρχή και τέλος ,<br />τώρα που η καινούργια άνοιξη μοιάζει στ’ αλήθεια να έρχεται .<br /><br />Ζώντας μέσα στην Ζωή , μπροστά της .<br />Κουβαλώντας σε ράχες ευθυτενείς τις ελπίδες μας.<br />Βάζοντας στα πόδια μας φτερά και πάντοτε ανεβαίνοντας .<br />Προς τους ανέμους , πάντα προς τα ‘ κεί . . .<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5991331146372588851?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-51212177197405879082008-09-13T01:55:00.001+02:002008-09-13T01:57:53.708+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/SMsB9e2ptVI/AAAAAAAAAPc/aPI21oSbgxA/s1600-h/tsarouxhs%2520kafeneio%2520Neon.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/SMsB9e2ptVI/AAAAAAAAAPc/aPI21oSbgxA/s200/tsarouxhs%2520kafeneio%2520Neon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245288346769012050" /></a><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5121217719740587908?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-72892023040386196162008-05-05T12:30:00.000+02:002008-05-05T12:31:07.907+02:00Βραδιάζει<br /><br />Σκιές αμβλύνουν τα συναισθήματα .<br />Σε είδωλα αλλοτινά , κόσμων απόκρυφων και μυστικών ,<br />εκεί σε έψαξα :<br />Στην αρχαία Βαβυλώνα κι αργότερα με βενετσιάνικη αρματωσιά ,<br />μου φάνηκε πως στις Αυγούστας την αυλή φευγαλέα ,<br />για λίγο μοναχά , σε είδα ;<br />Μα και πάλι ποιος μπορεί με σιγουριά για όλα αυτά να μου μιλήσει;<br /><br />Νυχτώνει στην Μάνη και στις Πρέσπες ,<br />στα μοναστήρια του Άθως και στου Μυστρά τα κάστρα .<br />Στις Πύλου τις ξερολιθιές εκεί όπου μόλις πριν ,<br />μια σαύρα λιάζονταν , βαρύ τώρα πέφτει σκοτάδι .<br /><br />Είναι τόσα πολλά που δεν θα προφτάσεις ποτέ να δεις<br />Την ευτυχία κανείς, ποτέ ,δεν μπορεί να σου την υποσχεθεί<br />μα είναι ακόμα πιο πικρό κι από της ήττας σου το δάκρυ ,<br />το δάκρυ εκείνο για μια μάχη που δεν δόθηκε ποτέ .<br /><br />Σκοτεινιάζει .<br />Σε λίγες μέρες ο ήλιος εισέρχεται εις τον Κριόν .<br />Αρχή του Θέρους<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7289202304038619616?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-59863679742934988432008-03-28T14:36:00.000+02:002008-03-28T14:37:50.233+02:00Είμαι χάλια (?)<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5986367974293498843?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-80533913095891373662008-03-15T01:23:00.003+02:002008-12-10T23:30:36.663+02:00είναι κάτι σαν το ποδήλατο; Δεν ξεχνίεται ...είπες. Κι έμεινα να σε κοιτάζω ...<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R9sJw8RLnKI/AAAAAAAAAOE/e2ZgtxcOvEs/s1600-h/Lovers%2520at%2520Rehoboth%2520Bay%2520Sunset.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R9sJw8RLnKI/AAAAAAAAAOE/e2ZgtxcOvEs/s200/Lovers%2520at%2520Rehoboth%2520Bay%2520Sunset.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177742933009079458" /></a><br /><br /><br />Στήν αρχή με φόβο...μα ύστερα όλο και με περισσότερη σιγουριά ... ναι δεν ξεχνίεται μάτια μου ... και για δες με !!! Δες με τώρα πως τρέχω ... <br /><br />Οπως εσύ καρδιά μου στους ουρανούς ...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8053391309589137366?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-88693132271249033662008-02-11T15:57:00.000+02:002008-12-10T23:30:36.918+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R7BUqN-U6VI/AAAAAAAAAN8/1DtPTbVy7bE/s1600-h/98203877_f5423ef7fe.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R7BUqN-U6VI/AAAAAAAAAN8/1DtPTbVy7bE/s200/98203877_f5423ef7fe.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165721856876276050" /></a><br /><br /><strong>For those who dare ….</strong><br /><br />Το να σε σκέφτομαι είναι σαν ν’ακουω <br />Το ομορφότερο τραγούδι του κόσμου ...<br />Ομως εμένα αυτό πιά, δεν μου φτάνει <br />Εγω θέλω να τραγουδήσω ...<br /><br />Ναζιμ Χικμετ (γράμματα από την φυλακή )<br /><br />PC … our prison ??? lol<br /><br />From Brussels with love .-<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8869313227124903366?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-91318031892298152222008-01-26T11:27:00.000+02:002008-12-10T23:30:37.127+02:00Δυο ... και ... ένα πράγματα που με τρελλαίνουν !!!<br /><br /> <br />Ι<br />- Οδήγείς HYUNDAI ή ΚΙΑ και προσπαθείς να με πείσεις ότι το κάνεις από άποψη ;<br />- Οδηγείς SKODA και προσπαθείς να με πείσεις ότι πλέον τα αυτοκίνητα της΄είναι καλύτερα της VW ;<br />- Οδήγείς ΣΕΑΤ LEON και μου λές ότι οι 4ΤΡΟΧΟΙ έγραψαν ότι είναι καλύτερο από το Α3 της ΑUDI ;<br />- Και επιπρόσθετα αναφέρεις : Δεν ήθελα άλλωστε «να διαθέσω» περισσότερα χρήματα για δύο ρόδες<br /><br />Τσου ρε λάκη ... φτωχομπινέ τα σάλια σου τρέχουνε για κάτι καλύτερο !!! Αμ το άλλο , δεν ήθελες να διαθέσεις ... να χαρώ εγώ τ’ αδιάθετα σου .... και πάμε τώρα στο δεύτερο :<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R5r90jqRIII/AAAAAAAAAN0/jGZCUQoDq5o/s1600-h/diane_arbus_03-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R5r90jqRIII/AAAAAAAAAN0/jGZCUQoDq5o/s200/diane_arbus_03-1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159715402473873538" /></a><br /><br />ΙΙ<br /><br />- Μένεις Δραπετσώνα , Κερατσίνι , Πέραμα ; <br />- Κατοικείς στο μαγευτικό Αιγάλεω ; Και προσπαθείς να με πείσεις ότι έχει καθαρό αέρα ;<br />- Εχεις εξοχικό , λυόμενο στην εξωτική Σαλαμίνα που και κοντά στην Αθήνα είναι και έχει τώρα πια με τον βιολογικό καθαρή θάλασσα ;<br />- Πηγαίνεις κάθε καλοκαίρι δεκαπέντε μέρες ( που δέκα πήγες πέρσι ,αλλά να μην το κάνουμε θέμα) με τα παιδιά στο εξωτικό Λουτράκι και προσπαθείς να με πείσεις ότι στην χειρώτερη εφάμιλλο είναι της Σαντορίνης ... Αποτελειώνοντας με , με το υπέρτατο επιχείρημα : «γιατί έσυ πόσα χρόνια έχεις να πάς στο Λουτράκι και μιλάς ;;; »<br /><br /><br />Τσου ρε Λάκη ... Και δεν αναφέρομαι βεβαίως σε όλο τον κόσμο που HYUNDAI , KIA , SKODA ,SEAT η δεν ξέρω τι άλλο όδηγεί ... που μένει στο Πέραμα , στο Κερατσίνι , στην Πλατεία Βάθης ή στην Αχαρνών. Οχί βέβαια ... Ομώς παρόλο που από τα παραπάνω , είμαι σιγούρος πως έγινε απόλυτα κατανοητό με ποιούς τα έχω ήλθε τώρα η ώρα για την κορύφωση !!!<br /><br />Βρέ ζώον έσυ που όδηγείς HUNDAI , KIA , SKODA ,SEAT που μένεις στο Πέραμα , στο Κερατσίνι , στην Πλατεία Βάθης ή στην Αχαρνών, είτε φτωχομπινές είσαι είτε απλά δεν μπορείς διαφορετικά να κάνεις μια αποριά έχω :<br /><br /><em><strong>ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ γιατί ψηφίζεις βρε μαλάκα ;;; </strong></em><br /><br />Μου θυμίζεις την θειά μου την Αμερσούδα τη συγχωρεμένη που βρακί δεν είχε ν’αλλάξει πλην όμως εκεί ... ελιά – ελιά και Κώτσο Βασιλιά ! Θα μου πείς και καλά τι να ψηφίσω ; <br />Εντάξει δεν μπορώ εγώ όλα σου τα προβλήματα να λύσω ... <br />Καταλαβαίνω όμως και την απελπισία σου με τον άλλο τον πιπίλα που έχεις απέναντι <br />( Μεταξύ μας ... όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουνε..., πως του τόλεγε και ο ντάντυ ??? EOK και NATO το ίδιο συνδικάτο ;;;)<br /><br />Όμως ξεφύγαμε ...<br /><br />Υπεραπλούστευση μπορεί να είναι, αλλά δεν πιστεύω να νομίζεις χρυσό μου, ότι την ΝΔ μόνοι μας εμείς μόνοι μας από την Εκάλη, την ξαναβγάλαμε ;;; Γι ΄αυτό να μην ξανακούσω κιχ !!! <br /><br />ΣΚΑΣΜΟΣ Νεοδημοκράτες του Αιγάλεω, του Περάματος και της καρβουνιασμένης Πελλοπονήσου ...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-9131803189229815222?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-38849610462760821742008-01-17T12:42:00.000+02:002008-01-17T12:49:42.985+02:00ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚHΣ ΕΡΕΥΝΑΣ :<br /><br /><br />Tο 12% από σας, αρνείται να βάλει προφυλακτικό και της κάνει τη ζωή δύσκολη («ξέρεις, δε σε νιώθω, μου στερεί την επαφή, μας απομακρύνει» κ.λπ.).<br /><br />Tο 70% από σας, έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του την ηλίθια δικαιολογία - για να μπαλώσει κεράτωμα – «ήμουν μεθυσμένος» (Τι λε, ρε, Ορέστη Μακρή, σοβαρά; Μήπως να έκανες εγγραφή στους Ανώνυμους Αλκοολικούς;).<br /><br />Το 33% από σας - κυρίες μου - θα κοιμόταν με τον διευθυντή τους («η δύναμή σου με φτιάχνει, αγόρι μου» κι άλλα τέτοια όμορφα).<br /><br />Το 25% από σας, θα πόζαρε γυμνό σε περιοδικό («όχι, δεν είμαι επιδειξίας, για τη δόξα το κάνω, μωρό μου...»).<br /><br />Tο 50% από σας, θα κοιμόταν με κάποιον που δεν πολυγούσταρε, για ένα εκατομμύριο δολάρια. (Δεχόμεθα και επιταγές ημέρας)<br /><br />Tο 34% από σας, θα δοκίμαζε πρόθυμα τριάδα στο κρεβάτι (Αχ! Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις! Είναι κι ο Κώστας εδώ!...).<br /><br />Tο 11% από σας, ντρέπεται στην πρώτη επαφή να μιλήσει για προφυλακτικό και την πατάει. (Βάλε, επιτέλους, λίγο μυαλό. Έστω, στο κάτω κεφάλι…)<br /><br />Tο 55% από σας, δεν ξέρει ότι μπορεί να κολλήσει AIDS καταπίνοντας σπέρμα.<br />(Στην υγειά σας, τον «ήπιατε»…)<br /><br />Tο 18% από σας, πιστεύει ότι οι φαντασιώσεις με άτομα του ίδιου φύλου σημαίνουν ότι κατά βάθος μπορεί και να είναι ομοφυλόφιλοι ή λεσβίες. (Για αυτό τις λέμε «φαντασιώσεις», hellooooo)<br /><br />Tο 3% από σας δεν έχει δοκιμάσει ποτέ το οθωμανικό και 5% δοκίμασε και απέτυχε (Kαταραμένες αιμορροΐδες. Αν δεν έχεις και KY, άστο…).<br /><br />Tο 22% από σας αυτοϊκανοποιείται από 1 ως 3 φορές τη μέρα<br />(Πάντως, δεν χαρακτηρίζεσαι – μόνο - από αυτό ως «μαλάκας». ).<br /><br />Tο 70% από σας, μένει ακόμα με τους γονείς του.<br />(Άσχετο, αλλά όχι και τόσο, αν το καλοσκεφτείς).<br /><br />Tο 70% από σας, έχει πάρει μάτι τον καλύτερό του φίλο ή φίλη να το κάνει.<br />(και ήταν και στενή η ντουλάπα, γαμώτο)<br /><br />Tο 99% από μας, έχουμε κάνει κάτι από τα παραπάνω<br />(Αλλά σιγά μην παραδεχτούμε ποια είναι αυτά!)<br /><br />----------------------------------------------------------------------------------<br />kai τελευταίο ... το 65% των ανδρών από 25-45 δεν έχουν ικανοποιητική στύση(κάτι λέει αυτό)<br />το 85% των γυναικών δεν έχουν νιώσει ποτέ οργασμό (αυτό κι αν λέει)<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3884961046276082174?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-10967484517515622172008-01-10T15:58:00.000+02:002008-01-10T15:59:36.817+02:00<div style="width:480px; text-align: center;"><embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://w243.photobucket.com/pbwidget.swf?pbwurl=http://w243.photobucket.com/albums/ff134/kalamari1234/441644f8.pbw" height="360" width="480"></embed><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img src="http://pic.photobucket.com/album/slideshow/wrapper_logo.gif" style="float:left;border-width: 0;" ></a><a href="http://s243.photobucket.com/albums/ff134/kalamari1234/?action=view&current=441644f8.pbw" target="_blank"><img src="http://pic.photobucket.com/album/slideshow/wrapper_viewshow.gif" style="float:right;border-width: 0;" ></a><a href="http://photobucket.com/redirect/album?action=slideshow" target="_blank"><img src="http://pic.photobucket.com/album/slideshow/wrapper_getyourown.gif" style="float:right;border-width: 0;" ></a></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-1096748451751562217?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-38970856134485898972008-01-07T11:23:00.000+02:002008-12-10T23:30:37.402+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R4HwEHCPeYI/AAAAAAAAAM4/1b8xUEGo-V8/s1600-h/teens03.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R4HwEHCPeYI/AAAAAAAAAM4/1b8xUEGo-V8/s200/teens03.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152663402087152002" /></a><br /><br />Προσοχή κυκλοφορούν ανάμεσα μας !!! ¨Αρρωστες , αθεραπευτα και αμετάκλητα άρρωστες… με χιούμορ κι αντανακλαστικά αποστειρωμένα … εκεί όπου η επιστήμη συναντά τον φεμινιστικό(;) καθωσπρεπισμό !!!<br />Νεογεροντοκορισμός μα και ανωτερότης ! Ναι, ναι , λογική κι ευαισθησία, συχνά συνοδευόμενη με την συγκαταβατική αποδοχή. Ξέρετε εσείς , ελαφρό κούνημα της κεφαλής , ίσως κι ένα φρύδι ανεπαισθήτως ανασηκωμένο , όσο επιτέπουν οι καλοί σας τρόποι !!! <br />Όχι δεν υπάρχει γιατριά σ'όλες εσάς που κρυφά μα και γλυκόπικρα γοητευμένες καταπιέζετε τις ορμόνες σας ... Μα ... σας εκδικούνται αυτές κι ας μην το καταλαβαίνετε. Σας εκδικούνται με την ξινίλα στη μούρη ... Δεν κρύβεται καλή μου . Από χιλιόμετρα μπαμ κάνει η μούρη της αγάμητης <br /><br />( ω, μα ναι καλή μου και βέβαια, από άποψη βεβαίως !!!)<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3897085613448589897?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-72604270643186299702008-01-03T23:59:00.001+02:002008-12-10T23:30:37.614+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R31bZnCPeXI/AAAAAAAAAMw/m6ogVcFQe7Y/s1600-h/image00001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/R31bZnCPeXI/AAAAAAAAAMw/m6ogVcFQe7Y/s400/image00001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151374044314958194" /></a><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7260427064318629970?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-38949070315394877062007-12-30T01:14:00.000+02:002007-12-30T01:18:26.979+02:00<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/E9K9zn6lvck&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/E9K9zn6lvck&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />Ω,ω,ωωωωω,http://mvlassop.wordpress.com/<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3894907031539487706?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-28345219850221586482007-12-21T02:07:00.000+02:002007-12-21T02:10:08.339+02:00Θα είμαι καλό παιδί στο υπόσχομαι ... ΦΕΡΕ μιά απ'αυτές ... οποιαδήποτε ...<br /><br />(γιατί ρε γαμώτο τόσα χρόνια εγώ όλο με τις ... άλλες μπερδεύομαι;;;)<br /><br /> <object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fcjaSTnI8kQ&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fcjaSTnI8kQ&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2834521985022158648?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-44336057229421638072007-12-20T11:05:00.000+02:002007-12-20T11:54:13.172+02:00Όλα αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν...<br /><br />Πάει, πάλιωσε κι ετούτο το παιχνίδι. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως, ΕΣΥ, έφυγες νωρίς...<br /><br />Μα κι εγώ σίγα- σίγα νομίζω πως ήλθε η ώρα. Το βλέπω, το νοίωθω ... ε, και κάλα ... δεν δώσαμε κι όρκους αιώνιας πίστης! Ήταν βέβαια μιά κάποια συνήθεια, ίσως και μιά διέξοδος... ήταν...<br /><br />Ξέρεις το πιό δύσκολο σ'αυτές τις κάταστάσεις είναι οι επιστροφές... όταν για πολύ καιρό από το παιχνίδι έχεις αποτραβηχθεί. Μα είναι λάθος αυτό !!! Δεν είναι ανάγκη να τα πέρνουμε όλα και τόσο στα σοβαρά.<br /><br />Για σκέψου όμως πόσο τελικά το τυχαίο μερικές φορές μας καθορίζει. Διασταυρούμενες πορείες , ή παράλληλες που ποτέ δεν συναντίουνται. Μα ακόμα κι άν τύχει να βρεθούμε , άκομά και τότε έρχεται το περιβόητο "timing" τι μαλακία θέε μου των καιρών κι αυτή !!! Και πόσες φορές δεν καταλήξαμε με το καταραμένο "αν" στα χείλια...<br />Γι' αυτό μάτια μου σου λέω, τόλμησε, ζήσε... αν μπορείς. Γιατί τελικά και δυστυχώς τα όρια του κανείς πολύ σπάνια τα υπερβαίνει. <br /><br />Κι όμως ποιός στ' αλήθεια την διαχωριστική γραμμή μας, έχει τραβήξει;;; Γιατί ως εκεί , και όχι παραπέρα ;;; Τι ερώτηση κι αυτή !!! <br /><br />Απάντηση ειλικρινά δεν έχω,΄ένα όμως ξέρω όποιος και να την τράβηξε, γονιός, δάσκαλός , κοινωνικός περίγυρος ή δεν ξέρω ποιός άλλος κερατάς , ένα είναι το σίγουρο. συμπαραστάτη άξιο βρήκε οπωσδήποτε την λειψή μας αυτοπεποίθηση. Κι όμως είναι τελικά τόσο εύκολο από αυτό το καβούκι να ξεμυτίσουμε. αρκεί μιά φορά, μιά μία και μονάδική φορα ... Πόσοι όμως στ'αλήθεια το τολμούν ;;; <br /><br />Δεν κάνω κριτική χα, και πολύ περισσότερο αυτοκριτική εδώ δεν κάνω !!! Γιατί απλά όλα ωραία και καλά ετούτα ... αλλά δυστυχώς υπάρχει κι ή άλλη η σκοτεινή πλευρά του λόφου . Εκεί που ζωές αλόγιστα ξοδεύονται στ'όνομα ελευθερίας ή ελευθεριότητας (?)<br /><br />Tres complique ...<br /><br />-------------------------------------------------------------------------------- <br /> ok. Το αντιλαμβάνομαι ψιλομαλακιούλες κάθομαι και γράφω. Ίσως και νά' ναι που απέναντι μου πιά δεν σ' έχω...<br /><br />Τέλως πάντων, όπως είπαμε μιά κάποια γνωριμία ήταν και αυτή ...<br /><br /> Παλιόκαιρος, μπορεί κι αυτό να'ναι που σήμερα να μ'έχει τόσο επηρρεάσει.<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4433605722942163807?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-82341077027846841562007-11-19T19:08:00.000+02:002007-11-19T19:11:48.869+02:00Μιά ιδέα είναι ... Σκέφτηκα λοιπόν ότι για πολλούς – άσχετο αν το ομολογούν ή όχι –όνειρο θα ήταν, εαν μπορούσαν να εκδώσουν κάτι δικό τους ! Ωστόσο είναι σίγουρο πως ελάχιστοι το έχουν καταφέρει. Ίσως γιατί πραγματικά τα κείμενα τους δεν αξίζουν, ίσως όμως και γιατί δεν το τόλμησαν ή δεν ξέρουν τον τρόπο. <br />Κι όμως είναι επίσης βέβαιο πως κάποιοι από την bloggo κοινότητα μας τό’χουν ήδη καταφέρει. Να λοιπόν ή ιδέα :<br />Στείλτε μου , πείτε μου εάν ξέρετε εκδόσεις bloggers κι εγώ θα τ’ανεβάσω εδώ με σκοπό να δημιουργηθεί μιά λίστα. Επίσης τουλάχιστον εγώ στα σίγουρα θα αγόρασω ότιδήποτε έχει εκδοθεί και δεν αναφέρομαι φυσικά σε βιβλία επαγγελματιών συγγραφέων που διατηρούν blog ! <br /><br />O σκοπός προφανής και διττός , αφ’ενος μεν η στήριξη μεταξύ μας , αλλά και πιθάνον μια συζήτηση μ’ εκείνους που τα κατάφεραν γιατί τελικά , ίσως και να μην είναι τόσο δύσκολό να δείτε κάποια από τα κείμενα σας δημοσιευμένα ...<br /><br />Αν λοιπόν έχετε δημοσιεύσει – εκδόσει ή αν γνωρίζετε κάποιους άλλους bloggers που το κατάφεραν ... αυτή είναι η ιδέα μου ...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8234107702784684156?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-36720466532310180152007-11-13T10:01:00.000+02:002007-11-13T10:08:15.759+02:00Η χθεσινή μέρα ξεκίνησε μέσα στην καθημερινή τρέλλα . Έπρεπε όσο το δυνατόν νωρίτερα να βρεθώ στο Υποθηκοφυλακειο Νέου Φαλήρου. Όσο το δυνατόν νωρίτερα ε ;;; Καλά .... Καταρχήν αφότου έχω ξεκινήσει συνειδητοποιώ ότι έχω πάρει λάθος αυτοκίνητο κι έτσι μιά και δεν κυκλοφορώ αποφασίζω να πάω από Αττική οδό μη γνωρίζοντας βέβαια πως ακριβώς από εκεί, θα βρεθώ στην Λ. Αμφιθέας ... Καλά σιγά που δεν θα το βρω !!!<br /> Τρία τέταρτα μετά είμαι μπλοκαρισμένος κάπου μέσα στο Παγκράτι αφού προηγουμένως έχω κατά λάθος βγεί από την Αττική όδο προς Κατεχάκη(!!!) οπού φυσικά γίνονταν ο μαύρος ο χαμός . Τα νεύρα μου αρχίζουν να τεντώνονται .ομως ακόμα ... “με λένε Γίαννη κι είμαι καλά” !!! <br /> Μία ώρα και κάτι ψιλά αργότερα, βρίσκομαι επιτέλους στον προόρισμό μου κι τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλύτερα ... Κι η δουλίτσα μου τελειώνει σχετικά γρήγορα κι οι υπάλληλοι εξυπηρετικότατοι όλα τελωςπάντων αγγελικά πλασμένα. Βέβαια από τα γραφείο με ψάχνουν απεγνωσμένα και το κινητό δεν σταματάει , η σύσκεψη με τους Νατοϊκούς , η παρουσιάση που είναι σωσμένη ;;; Μπά, η διάθεση μου με τίποτα δεν λέει να χαλάσει . <br /><br /> Ξεπαρκάρω, αφότου έχω πάρει καφεδάκι και κουλούρι . Και ξαφνικά συμβαίνει ... Το αυτοκίνητο ... κάτι περίεργο έχει πάθει ... βρε να προσπάθω , βρε να ξαναπροσπαθώ ... εκεί αυτό τίποτα ... βρε με τίποτα σου λέω !!! Κανονικά προς Μεσογείων στο Πεντάγωνο να πρέπει να κατευθυνθώ , βρε προς παραλία εκείνο να με σέρνει ... Είχε βγεί κι ένας ήλιος ... σκέτη μαγεία !!!<br /><br /> Ε, τι να κάνω ; Αφέθηκα ... ανακαλύπτω στο ντουλαπάκι ένα ξεχασμένο cd , το κόκκινο album των beetles … λέω στην αρχή ok, θα στρίψω πάνω, από Γλυφάδα και θα πάρω την Βουλιαγμένης ... γουλίτσα καφέ ... yellow submarine … ουπς πάει και η Γλυφάδα ... ντριιιιιν κινητό .... κλικ το σβούριξα !!! Εντάξει ,όμως σε λίγο αναστροφή... γουλίτσα καφε , ανάβω κι ένα camel .Λιμανάκια στην Βουλιαγμένη,love - love me too… Ουπς να κι ο φουρνος στην Βάρκιζα ... ok μικρή στάση για πιροσκί ... βρε πόσα χρόνια έχω να βρεθώ εδω !!! <br /> Ενα τεταρτάκι αργότερα , ξανά στο αυτοκίνητο , γυρίζω το κλειδί ...Yesterday … δεύτερο τσιγάρο , η λιακάδα καλά κρατεί και το αυτοκίνητο τα δικά του… Ok!!! this is the end ...<br /><br /> Μία ώρα αργότερα , έχω βγάλει το πουλόβερ, τα μανίκια ανασηκωμένα , μόνος, χαλαρός και ... απόλυτα ευτυχισμένος , στο .... Λαύριο !!! Τσίρος , ουζάκι και οι beetles έχουν απ’ώρα παραδώσει σκυτάλη στον ... Στράτο ... «... της γυναίκας η καρδιά ...».<br /><br />Χριστέ μου ΑΞΙΖΕ τον κόπο !!! <br />-------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ΤΟΛΜΗΣΤΕ ΤΟ ... όπου και όπως θέλετε ... αλλά κάντε το !!!<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3672046653231018015?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-91115372923895774742007-11-07T10:00:00.000+02:002007-11-07T10:02:17.261+02:00Κι εμένα στην ίδια πάντοτε θέση ακίνητο<br />να με βρίσκουν<br />οι δείκτες του ρολογιού σου όταν συναντιούνται...<br /><br />Μία - μία ξεφλουδίζουνε και πέφτουν <br />οι σελίδες από το μικρό,<br />του τοίχου σου ημερολόγιο...<br /><br />Μα εσύ καιρό τώρα έχεις πάψει<br />τα σαχλά ποιηματάκια που από πίσω γράφουν , να διαβάζεις<br /><br />Ζεις; Ανασαίνεις ;<br />Πνιγηρός αέρας , μουχλιασμένη στις γωνιές ταπετσαρία ...<br /><br />"στην ακίνητη δεξαμενή βρίσκοντας έναν κύκνο νεκρό μέσα στα κατάλευκα φτερά του"<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-9111537292389577474?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-78637227784588447122007-11-06T12:24:00.000+02:002007-11-07T11:08:51.379+02:00Βροχή , επιτέλους βροχή ... και διάθεση για εργασία ... το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Βαριέμαι φοβερά, οπότε η ώρα κατάλληλη γι' άλλο ένα παραλήρημα. Οκ θα γράφω λοιπόν σαν πολυβόλο κι ας βγεί στο τέλος ότι θέλει ... Πως τόλεγε κι η άλλη ; ΔΕΝ ΕΧΩ ΘΕΜΑ . Μα κι αυτό ένα θέμα είναι ...<br /><br /> Ξέρεις τι παρατήρησα χθες σερφάροντας στα blogs σας; Σε πάρεες κι αυτά έχουν χωριστεί. Κλαμπάκια κι αυτές σαν real life κάτι!!! Ανακυκλούμενες οι επισκέψεις και τα σχόλια. Κύκλοι ομόκεντεροι κάποτε διευρυνόμενοι μα σπανίως τεμνόμενοι. Και παρά τις προγραμματικές δηλώσεις όλοι να υποκύπτουμε στα σχόλια που μας αφήνουν... Πολύ δύσκολο πραγματικά το ν'αδιαφορείς. Ίσως και προβλεπόμενο , γιατί αν καθόλου δεν σ'ενδιέφερε η γνώμη των άλλων ... γιατί να διαλέξείς να εκτεθείς ;;; Τότε ήσυχα - ήσυχα σ'ένα ημερολογιάκι τα αριστουργήματα σου θα κατέθετες !!! <br /><br /> Δεν κρίνω ,όύτε βεβαίως πολύ περισσότερο επικρίνω ! Απλά διαπιστώνω ... Όμως τωρα τελευταία κάπου αισθάνθηκα να αρχίζει να χάνεται το μέτρο. Και απολύτως προσωπικά μιλώντας, ανησύχησα όταν διαπίστωσα τον χρόνο που αφιερώνω σ'ετούτη την ιστορία. <br />Γι αυτό και συνειδητά αραίωσα ... Δεν έφυγα τελειως , ακόμα εδώ περιπλανιέμαι και σας διαβάζω. Μα περισσότερο σε καινούργιες γειτονιές ανοίχτηκα . Ομως διακριτικά. Δεν αφήνω σχόλια ... Περισσότερο παρατηρητής των μπλογκοφυλών. εξού και η παρατήρηση περί κλειστων τελικά κλαμπ !!! Οπου οι ίδιοι και οι ίδιοι επανέρχονται.<br /><br /> Για σκεφτήτε το λοιπόν για λίγο. Εσείς πόσο χρόνο σ'ετούτη την ιστορία αφιερώνετε;<br />Κι ακόμα περισσότερο από που αυτόν τον χρόνο κλέβετε ;;; Κι αν έστω "τον κλέβετε" καλώς. Αν όμως τίποτα άλλο καλύτερο όλες αυτές τις ώρες δεν έχετε να κάνετε ... τότε ,απλά λέω ΄τοτε ... μήπως πρέπει να το δούμε γιατρέ μου ;;;<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7863722778458844712?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-5609659455166501152007-10-19T23:16:00.000+02:002008-12-10T23:30:37.927+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RxkqCvusT2I/AAAAAAAAAMQ/v2TKkRXTE54/s1600-h/bebelac.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123172277771063138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RxkqCvusT2I/AAAAAAAAAMQ/v2TKkRXTE54/s200/bebelac.jpg" border="0" /></a><br /><div><style><br /><br />a .text<br /><br /> {<br /><br /> font-weight: bold;<br /><br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /><br /> }<br /><br /></style><br />Μιά φορά κι ενάν καιρό κάπου σ’ ένα παραμύθι με το κουκί και το ρεβύθι ...<br />εκεί μέσα στο ξέφωτο του δάσους χάθηκε ένα κορίτσι...<br />Μέρες τρείς και νύχτες δέκα, την εψάξαν γύρω –γύρω ,<br />Μα κανείς δεν είχε κάτι να τους πεί<br />Λες και την καταπιέ η γή ...<br /><br />Ρώτησαν την ανεμώνη ,ρώτησαν και το σοφό παγώνι<br />Ρώτησαν κι έναν λαγό </div><div>που ‘τυχε να περνάει από ‘κει ,<br />μα κι αυτός τους είπε πως καιρό είχε να την δει...<br /><br />Ανησύχησε όλο το χωρίο , μην μπορώντας να πιστέψει<br />πως την εκατάπιε η γη και μείναν τώρα μοναχοί ...<br />Τους έλειψαν τα μάτια της τα πράσινα ,το γέλιο το κελαριστό<br />που αντηχούσε σ’όλο το μπλογκοχωριό ...<br /><br />Να’ ταν απόφαση συνειδητή ή μήπως η μοίρα η κακή ;<br />Να ξεστράτησε κι εχάθη ή μη την επήρε η μάγισσα η κακιά<br />Αυτή που λένε τα παιδιά </div><div>πως είναι δυό μέτρα αψηλή , με ένα μάτι και κουτσή ...<br />Και την κρατάει πάνω στον πύργο μακριά<br />Ποτίζοντάς την λησμονιά ...<br /><br /><br />Επέσε που λέτε κι ό χειμώνας , ήρθανε τα ξεροβόρια<br />Τα τσουκάλια πάνω στις φωτιές ν’ αχνίζουν<br />κι οι λέβέντες γύρω-γύρω να καπνίζουν ... </div><br /><div><br />Αράγε την άνοιξη την κατοπινή ποιός γι’αυτήν πάλι να ρωτήσει ;<br />Ποιός μάτια πράσινα να θυμηθεί ;<br />Ποιός να ψάξει πάλι στο ξέφωτο για να την βρεί ;<br /><br /><style type="text/css"><br /><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /><br /></style></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-560965945516650115?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-41803651032817186712007-10-16T11:47:00.000+02:002007-10-16T11:56:42.781+02:00Ανεμολάμνοντας σημαίνει κωπηλατώντας στους ανέμους πόσοι ωστόσο να το καταλαβαίνουν ;<br />Έχουν μια σπάνια ομορφιά οι συνειδητά άκοπες κινήσεις.<br />Άσκοπες , μα όχι στην τύχη αφημένες , από κάποια εσώτατη ανάγκη υποκινούμενες .<br />Μήπως μόνο από τους άλλους να ’ναι άσκοπες χαρακτηρισμένες ;<br /><br />- Όταν δεν υπάρχει τίποτα πια να δώσεις και τούτο όχι γιατί έχεις στερέψει !<br /><br />Ανεμολάμνοντας , κωπηλατώντας στους ανέμους σε ατμόσφαιρες καθαρές ,<br />γίνονται οι ιδέες και τα αισθήματα διάφανα ,γεννιούνται αποφάσεις και συναισθήματα διάφορα .<br /><br />Πρωινή δροσιά σε φύλλα κισσού ,σε μερικές πολύτιμες σταγόνες σταλαγμένη .<br /><br />- Ίσως γιατί δεν βρίσκεται κανένας τα δώρα της ύπαρξης σου να δεχθεί.<br /><br />Σε χρώματα και σε ρυθμούς τριζοβολάει η ζωή μας κι ανεβαίνει .<br />Σε μυρωδιές που δεν λησμονήθηκαν .<br /><br /><em><span style="font-family:courier new;">« Τώρα που η παλιά άνοιξη , έμεινε πολύ πίσω και μια καινούργια φουσκώνει μέσα στους χυμούς . Μα τώρα είναι ακόμα μακριά . Η πόλη είναι σκεπασμένη από χειμώνα . Οκνές τουλίπες από καπνούς και σύννεφα φυλλορροούνε πάνω στις στέγες . »<br /><br /></span></em>Ανεμολάμνοντας σημαίνει κωπηλατώντας πάνω σ’ αυτές ακριβώς τις τουλίπες καπνών και σύννεφων της δυσθυμίας τους. Στην άχλη των ονείρων τους .<br />Και πως άραγε να γίνονταν αλλιώς ;<br /><br /><span style="font-family:courier new;"><em>« Δεν ήταν ποτέ φρεσκοξυρισμένοι μα ούτε και ποτέ πολύ αξύριστοι. Το λεξιλόγιο τους ήταν μικρό και περιορισμένο σε τρεις μονάχα λέξεις : Καλημέρα – καλησπέρα – καληνύχτα . Καλή ( μέρα , εσπέρα , νύχτα ) κι ας ήταν κι η μέρα κι εσπέρα και η νύχτα κακή κι ανώφελη .Το φοβερότερο πάθος αυτών των ανθρώπων ήταν το κρύψιμο . »<br /><br /></em></span>Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο ,χωρίς τίποτα από εκείνα που θελήσαμε να έχουμε μαζί μας .<br /><br /><span style="font-family:courier new;"><em>« Ζούσαν πίσω από την ζωή , σα να κουβαλούσαν στις ράχες τους την ταφόπετρα τους … »<br /><br /></em></span>Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο με συμπλέγματα κι ενοχές μονάχα ,<br />με πλήθος ευκαιριών που τις λογίζουμε χαμένες . . .<br /><br /><span style="font-family:courier new;"><em>« Ήταν το πρόσωπο τους σκεπασμένο από ολόκληρα διχτυωτά με ρυτίδες .Σχεδόν αφανισμένο απ’ αυτές σε σχήματα που ζωγραφίζουν τους ποταμούς με τα παρακλάδια τους ή σαν τις σκασιματιές της απότιστης γης .Τα μάτια τους επίμονα πρησμένα σαν να κοιμόνταν ή να κλαίγαν διαρκώς – πράγματα απίθανα και τα δυό – Μα και πάλι ποιος μπορούσε να είναι σίγουρος ; »<br /><br /></em></span>Ανεμολάμνοντας, κωπηλατώντας στους ανέμους σ’ ατμόσφαιρες κι αγέρα καθαρό .<br />Ψάχνοντας κάτι . Κάτι να διώξει όλη ετούτη την βαρύτητα .<br />Ίσως αυτό να ζήταγαν με τις φωνές τους .<br /><br />Της φθίνουσας πορείας απαρχής το τέλος, συναπάντημα κι απαντοχή ,<br />η συνειδητοποίηση των χαμένων χρόνων .<br /><br />Κι έγιναν με μιάς , ιδέες καθαρές κι αισθήματα κρυστάλλινα.<br />Πρωινή δροσιά σε φύλλα πράσινα σταλαγμένη.<br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε τα έρημά μας χρόνια χωρίς σταματημό , μ’ όλα εκείνα που μας έδωσαν και τα ‘ άλλα που από τα λάθη μας μόνοι μας φορτωθήκαμε στις πλάτες να βαραίνουν.<br /><br />Καλύτερη είναι η σιωπή από το φάλτσο της φωνή τους.<br /><br />Δεν είναι ο χρόνος , δεν είναι η ζωήκάτι που πρέπει οπωσδήποτε να νικηθεί .<br />Της φθίνουσας πορείας απαρχή και τέλος ,τώρα που η καινούργια άνοιξη μοιάζει στ’ αλήθεια να έρχεται .<br /><br />Ζώντας μέσα στην Ζωή , μπροστά της .<br /><br />Κουβαλώντας σε ράχες ευθυτενείς τις ελπίδες μας. Βάζοντας στα πόδια μας φτερά και πάντοτε ανεβαίνοντας .Προς τους ανέμους , πάντα προς τα ‘ κεί .<br /><br /><br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4180365103281718671?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-34132382248514465082007-10-12T12:15:00.000+02:002007-10-12T23:18:57.332+02:00- Εντάξει είμαι, μην ανησυχείς<br />- Αχ σταμάτα, δεν είναι που ανησυχώ , απλά ... , να πως να στο πώ δεν μ' έχεις συνηθίσει<br />έτσι...<br /><br />... Τι να της πεις τώρα, πως ν' αντιμετωπίσεις αυτό το βουβό παράπονο , ιδιαίτερα όταν σε τίποτα εκείνη δεν έφταιξε ;<br /><br /><div align="justify">Σηκώθηκε από το τραπέζι και με μια κίνηση - τόσο γνώριμη - πέρασε το χέρι αφηρημένα , κυκλικά μπροστα από το μέτωπο, μαζεύοντας τα μαλλιά ψηλά στο κεφάλι. Μοναδικό αναμένο φως, του απορροφητήρα . Άναψε το γκαζάκι.</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">- Θέλεις καφέ ;</div><div align="justify">- Καφέ τέτοια ώρα ;</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Κενό... σιωπή...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Καθώς φαίνεται τις δυστυχίες μας πολύ καιρό πριν έλθουν με αξιοζήλευτη επιμονή , τις προετοιμάζουμε. Από τότε που πλέοντας στα πελάγη της ευτυχίας , αφήνουμε τα σημάδια να έρχονται και να φεύγουν. Ποιος τότε να τα έβλεπε ; Ποιος να τα’ αξιολογούσε ; Έτσι προλειαίνουμε το έδαφος σ’ αυτό το ξαφνικό που μας χτυπάει . Επώδυνο σαν το πρώτο τίναγμα του νεύρου σε χαλασμένο δόντι … κι ας είχε από καιρό αρχίζει να σαπίζει. Από πολύ μακριά ξεκινάνε τα κακά , διανύουνε διαδρομή μεγάλη , γι αυτό και με τόση δύναμη μας χτυπάνε . </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Φαίνεται πως κι εκείνη άλλαξε γνώμη τελικά. Σηκώθηκε αργά και βγήκε από την κουζίνα. Από αύριο πρέπει να ψάξω για δουλειά σκέφτηκε ... </div><div align="justify">.........................................................................................................................................................................</div><div align="justify"><span style="color:#ffcc33;"><strong><em>@ αλήτισσα :</em></strong></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffcc33;"><strong><em>Δεν ήταν ουτε πολυ μεγαλη ουτε πολυ μικρη..Δεν ηξερε ουτε πολλα ουτε λιγα..Μονο να ειχε ξεχασει πως να πολεμαει..Απ αυριο θα ξεκινουσε μαθηματα..Κατι μεσα της βαθια της ελεγε οτι πολυ θα τα χρειαζοταν στο μελλον..<br /></em></strong></span></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3413238224851446508?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-37332920876378982172007-10-03T18:06:00.000+02:002008-12-10T23:30:38.977+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwO_zvusTyI/AAAAAAAAALw/fZLvBq6mnAA/s1600-h/GM2285~Chocolat-Ideal-Posters.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117144497329557282" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwO_zvusTyI/AAAAAAAAALw/fZLvBq6mnAA/s320/GM2285~Chocolat-Ideal-Posters.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117143260378975986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwO-rvusTvI/AAAAAAAAALY/end_1kzjpSI/s320/bonheur-du-chocolat1.jpg" border="0" /> -<span style="font-family:verdana;font-size:180%;"> truffes au chocolat ...</span> <div><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"></span><br /><div></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwO_dPusTxI/AAAAAAAAALo/lbgsdv56et8/s1600-h/olala_chocolat.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117144110782500626" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwO_dPusTxI/AAAAAAAAALo/lbgsdv56et8/s320/olala_chocolat.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwPAcvusTzI/AAAAAAAAAL4/yAhITZaB4ag/s1600-h/Chocolat02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117145201704193842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwPAcvusTzI/AAAAAAAAAL4/yAhITZaB4ag/s320/Chocolat02.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><br /><style><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />a .text<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> {<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> font-weight: bold;<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> }<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></style><br />- <em><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;color:#660000;">Mousse au chocolat et jus d'orange</span></em></div><br /><div><em><span style="font-size:180%;color:#660000;">-Fondu de chocolat ...</span></em></div><em><span style="font-size:180%;color:#660000;"></span></em></div><br /><div></div><br /><div><em><span style="font-size:180%;color:#660000;"><span style="color:#ff6600;">...</span> <strong><span style="color:#ff6600;">mais plus que ca ... toi au chocolat</span></strong> <span style="color:#ff6600;">...</span></span></em></div><br /><div><em><span style="font-size:180%;color:#ff6600;"></span></em></div><br /><div></div><br /><div><em><span style="font-size:180%;color:#660000;"></span></em></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117146202431573826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RwPBW_usT0I/AAAAAAAAAMA/gBWDW_a61RU/s400/chocolatebath.jpg" border="0" /><br /><div><em><span style="font-size:180%;color:#660000;"></span></em></div><br /><div>( ok. επανήλθα ...)<br /><br /><style type="text/css"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></style></div><div> </div></div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3733292087637898217?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-55280313738018270712007-09-26T11:05:00.000+02:002007-09-26T11:33:01.494+02:00<div align="justify"><br />... Πάλι από την αρχή, κάτι σαν ... μόνος μου εδώ μέσα ... που βέβαια καλά κι οι δυό μας το ξέρουμε ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να είναι αλήθεια.</div><div align="justify"> Μήπως όμως και οι αλήθειες μας κάτι σαν ψέμα στο τέλος δεν μας βγήκαν ;</div><div align="justify"> </div><div align="justify">... Και τώρα λοιπόν τι ; Αυτό που το αφήνουμε καιρό τώρα να σέρνεται ; </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"> Πάντα μου άρεσαν οι μικροί χώροι. Ίσως και να μου'μεινε από τ'οτε που ταξίδευα... Οι χώροι μικροί ναι , μα έξω από τις στενόχωρες καμπίνες , η απεραντωσύνη των θαλασσών. Αντίφαση μα και αληθινή μαγεία. Δεν τους χρειάζομαι τους χώρους τους μεγάλους ... όμως αλοίμoνο, τους ανοιχτούς ορίζοντες , αυτούς , δεν τους διαπραγματεύομαι.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"> Κι εδώ ; Εδώ τι κάνω ; Μοιράζομαι ; Μα με ποιόν ; Ας πούμε ότι γεμίζω ώρες κι ας μεγενθύνω το λάθος , ας καθυστερώ τις αποφάσεις ...</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"> Αντε λοιπόν ας το πάρουμε πάλι από την αρχή ... οι ώρες άλλωστε να γεμίζουν , αυτό δεν είπαμε ; Μα και οι καθρέφτες παραμορφωτικοί είναι , είδωλα δίνουνε σπασμένα .Γιατί βέβαια δεν είναι όλα άσπρα ή μαύρα.</div><div align="justify"> Κι έμεις ούτε τόσο απελπισμένοι, μα και στις χαρές μας όχι απολύτως χαρούμενοι . Αυτή η αίσθηση , αυτή ... </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"> Πυροβολάω τα γράμματα ένα- ένα Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α ! ! ! Β ... μπούμ , Α ... μπούμ , Ρ ... μπούμ </div><div align="justify">Κρότο εκκωφαντικό κάνουνε τα γράμματά μου . Κι ύστερα πάλι οι σκέψεις οι δεύτερές , βρε μήπως και είμαστε αχάριστοι ... Σκάτα, είμαι δεκαεξάρης και σας γαμάω τα λύκεια ...</div><div align="justify"></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> Τι να μου πείς τώρα ; Είσαι σαρανταεξάρης και σου γαμάμε τη ζωή ;;; ρε για δες , ενδιαμέσως διαρεύσαντα τριάντα !!! Pas mal ...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> Β ... μπούμ , Α ... μπούμ , Ρ ... μπουμ ... </div><br /><br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5528031373801827071?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-20319732776539473902007-09-12T14:23:00.000+02:002008-12-10T23:30:39.274+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rufa9JGu-jI/AAAAAAAAAKE/NxmBxM3HMRI/s1600-h/lau3-6974.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109293046226156082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rufa9JGu-jI/AAAAAAAAAKE/NxmBxM3HMRI/s400/lau3-6974.jpg" border="0" /></a><br /><div><div> </div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2031973277653947390?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-57363510615867134212007-09-05T01:34:00.000+02:002008-12-10T23:30:40.496+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3w5tBY9ZI/AAAAAAAAAJ0/GaLLB-b1Jis/s1600-h/th_sorrow.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106502426636645778" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3w5tBY9ZI/AAAAAAAAAJ0/GaLLB-b1Jis/s400/th_sorrow.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3wqdBY9YI/AAAAAAAAAJs/BG0pEyvou_0/s1600-h/alone.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106502164643640706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3wqdBY9YI/AAAAAAAAAJs/BG0pEyvou_0/s320/alone.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3v2NBY9XI/AAAAAAAAAJk/SZjqZBGsYGU/s1600-h/nyxta.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106501266995475826" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3v2NBY9XI/AAAAAAAAAJk/SZjqZBGsYGU/s320/nyxta.bmp" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><span style="font-size:180%;"><em>φεύγοντας ...</em></span></div><br /><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3sWdBY9UI/AAAAAAAAAJM/ttIQNgwpgyI/s1600-h/00JfwZ-34609984.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106497422999745858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3sWdBY9UI/AAAAAAAAAJM/ttIQNgwpgyI/s400/00JfwZ-34609984.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;">Σαν εκείνα τα πράγματα που πρέπει μόνος σου να κάνεις...<br /><br />τους έρημους δρόμους που περπάτησες κι εκείνους που σε περιμένουν</span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3sutBY9VI/AAAAAAAAAJU/GyD_M3OTm68/s1600-h/213_04282007.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106497839611573586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3sutBY9VI/AAAAAAAAAJU/GyD_M3OTm68/s400/213_04282007.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;">με μιά γεύση πικρή, ψάχνοντας να επιστέψεις </span><br /><br /></div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106498904763463010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rt3tstBY9WI/AAAAAAAAAJc/Ya9elDWFHos/s400/20061206021847_night_shadows.jpg" border="0" /></div><br /><p></p><p><span style="font-family:verdana;">το πακέτο στο διπλανό κάθισμα τσαλακωμένο</span></p><p><span style="font-family:verdana;">Sante άφιλτρο δεν κάπνιζες τότε ?</span></p><p></p><p></p><p></p></div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5736351061586713421?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-77442486603120132902007-08-24T11:20:00.000+02:002007-08-24T11:36:34.479+02:00Είναι ένα γατάκι στη μέση του ωκεανού και πνίγεται<br />εκει που πνίγεται περνάει από πάνω ... ένας αετός.<br /><br />- Αετεεεεεεεεέ ??? Αετεεεεεεεέ ???<br /><br />Χαμηλώνει ο αετός και πλησιάζει το γατάκι.<br /><br />- Τι θέλεις γατάκι ?<br /><br />- Σε παρακαλώ σώσε με !<br /><br />- Όχι γατάκι !<br /><br />- Μα γιατί αετέ ; Πνίγομαι ! Σε παρακαλώ βγάλε με στην στεριά !!!<br /><br />- Όχι γατάκι δεν σε βγάζω !<br /><br />- Μα θα πνιγώ !!!<br /><br />- Και που ξέρω γατάκι ότι άμα σε βγάλω στη ξηρά δεν θα με φας ;<br /><br />- Στο υπόσχομαι αετέ ! Δεν θα σε φάω ! Στο υπόσχομαι !!!<br /><br />- Όχι γατάκι δεν σε σώζω !<br /><br />... και φεύγει ο αετός ... Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα ;;;<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#ffff00;">Όταν το γατάκι είναι υγρό , το πουλί είναι σκληρό !!!</span></em></strong><br /><br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /><br /><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7744248660312013290?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-44302327987161052732007-08-23T11:44:00.000+02:002007-08-23T12:19:44.203+02:00<style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br />Πέμπτη, 23 Αύγουστος 2007<br /><a name="5155141103446775625"></a><br />Είμαι ωραία εδώ μόνος μου... μόνος μου... μόνος μουουουυυυυυ .<br />Μόνος μου , μόνος μου εγω κι πόνος μουουουυυυ...<br />...αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι,<br />δεν περνας κυρα Μαρία... δεν περναααααας , δεν περνάς<br /><br />Οκ. Αφήνω την ποίηση και πάω παρακάτω στον πεζό δηλαδή λόγο. Χμ... κάθομαι στο γραφείο , ευτυχώς η οθόνη είναι γυρισμένη ...<br />έτσι λόιπόν απλώς μανιωδώς πληκτρολογώ ...<br />το τι γράφω απορία για τους συνδελφούς ...<br />Μα με τόση ζέση να εργάζεται μέσα στον καύσωνα ???<br /><br />- Ναι ρε χαλάω την πίατσα. Όμως έχω και μιά καρίερα να φροντίσω ...<br />Ζντουπ( πάει ο ένας κάτω από την καρέκλα)<br /><br />but the show must go on ...αρνάκιιιιιι άσπρο και παχύυυυυυυ<br /><br />Είναι μεγάλη η τιμή που περιποιεί στο στράτευμα η ένταξη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας και μάλιστα σε εκλόγιμη θέση ...<br /><span style="font-size:180%;color:#33ff33;"><em><strong>απορία:</strong></em></span> το σωστό είναι "εκλόγιμη" ή "εκλέξιμη" ??? θέση ???<br /><br />Βρε ουστ ... όλα τα λαμόγια έχουνε την ίδια μούρη ... κι εγώ τα ίδια και τα ίδια ,<br />δηλαδή από την πολη έρχομαι και στην κορφή κανέλα ...<br />Μα είναι πολύ καλύτερα έδω ...<br />Κι είναι αληθινά περίεργο κι όμως τόσο μα τόσο ταιριαστό με την κοσμοθεωρία μου . Ναι ρε σας διώχνω πρώτα όλους κι ύστερα ο χώρος ο δημόσιος με κάποιον τρόπο μαγικό, απόλυτα ιδιωτικός γίνεται !<br /><br />Ρε τι έγράψα πάλι το Α Τ Ο Μ Ο !!!<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff6600;"><strong><span style="font-family:times new roman;">s</span>t<span style="color:#33cc00;">o</span></strong></span><span style="color:#ff6666;"><em>p </em></span>. . . <strong><em><span style="font-family:courier new;color:#33ccff;">πεντάλεπτο αυτοθαυμασμού</span></em></strong> !!!</span><br /><br />- Λοιπόν , όλα καλά , ναι γυρίσαμε από τις διακοπές ...<br />- Αααα, ναι βρε κι εμείς<br />- Ποιός ο θανάσης , μα δεν τον ξέρεις καλέ ... μέχρι να κουνήσει το ένα πόδι , βρωμάει το άλλο...<br />- Μπά που τέτοια τύχη...<br />- Εντάξει, εντάξει ... έλα μου ... οκ τα λέμε ... bye<br /><br /><br />Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα ...<br />...κι ύστερα δεν έχει πλοίο για σε δεν έχει οδό έτσι που την ζωή σου την ρήμαξες εδώ...<br />...ναι, ναι την πήραμέ την ζωή μας λάθος και<br />... 'οχι, όχι εμείς δεν αλλάξαμε ζωή , με την ίδια πνόη τι πόθους και τι πάθος<br />...ντουργού μέσα στο ίδιο λάθος !!!<br /><br />απά πα, απά πα .Σε πουπουλένια μαξιλάρια μεταξωτά βρακία και ροζ κορδέλλες .<br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#33ff33;"><em><strong>Απορία:</strong></em></span> οι κορδέλλες γράφονται με δύο λου ?<br />Και οι κοπέλλες ; και αυτές με δύο λου ???<br />και αν έτσι έχουν τα πράγματα , τώρα σας ρωτάω , τυχαίο είναι αυτό ;;;<br />δύο και δύο , λου τέσσερα ...<br />με μετάξωτές κορδέλλες μας ΄δενουν τις ζωής μας οι κοπέλλες<br />κι ας έχουνε μωρε όσα λου θέλουνε μήπως<br />και του τρελλού δυό δεν είναι κι αυτουνού τα λου ???<br /><br />B y e<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4430232798716105273?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-21355257989419481872007-08-17T12:24:00.000+02:002007-08-17T12:30:52.203+02:00<a href="http://www.focusmag.gr/quiz/view-quiz.rx?oid=29026">http://www.focusmag.gr/quiz/view-quiz.rx?oid=29026</a><br /><br /><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ffcc00;">Παρακαλώ τα αποτελέσματα να κοινοποιηθούν άμεσα ... </span></strong><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2135525798941948187?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-50051155317160905452007-08-16T08:17:00.000+02:002007-08-16T09:08:50.109+02:00Λοιπόν ας σας μεταφέρω το σκηνικό :<br /><br />Το ραντεβού σε συνοικία που δεν την ξέρεις, η συννενόηση είναι ότι θα αφήσεις εσύ το αυτοκίνητο σου και θα πάτε με το δικό της ... είναι βλέπεις καινούργιο το αυτοκίνητο της , νέα όδηγός και εκείνη, οπότε ευκαιρία για βολτίτσα.<br /><br />Σημειώνουμε εδώ ότι προκειται ουσιαστικά για την πρώτη σας συνάντηση κι ας έχουνε προηγηθεί αμέτρητα mails kai συνομιλίες ... έτσι λοιπόν , γνωριζεστε κι ας μην γνωρίζεστε ...<br /><br />Φτάνεις ευτυχώς πίο νωρίς στο ραντεβού. Παρκάρεις. Τσιγάρα ; Οκ ευτυχώς αν και δεκαπενταύγουστος υπάρχει ανοικτο ένα ψιλικατζίδικο στην γωνία.<br /><br />Μετά από λίγο την βλέπεις ... Τέλεια !!!<br /><br />Δυόμιση ώρες μετά και ένω έχουν μεσολαβήσει ... βολτιτσα στην παραλιακή , ποτάκι δίπλα στην θάλασσα κλπ. έρχεται η ώρα ...<br /><br />- Πηγαίνουμε ;<br />- Ναι, ναι ένα λέπτο να πάω μέχρι την τουαλέτα και φεύγουμε ...<br /><br /><div align="justify">Τσεκάρεις , τον λογαριασμό , φωνάζεις τον σερβιτόρο και ... και η ώρα της παγκόσμιας ξεφτίλας έχει φτάσει !!! Πορτοφόλι γιοκ !!! Με φρίκη διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχει και θυμάσαι πως το μετά την αγορά των τσιγάρων - να που το κάπνισμα όντως σκοτώνει - το πορτοφόλι σου αναπαύεται στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου ... </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΙΣ :</div><div align="justify">- Κούκλα, με το little black dress</div><div align="justify">- Πρώτο ραντεβου </div><div align="left">- Μπαράκι και ποτάκι και μουσικούλα </div><div align="left">και κουβεντούλα </div><div align="left"></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffcc66;"><em>ΑΛΛΑ και λογαριασμούλης και τότε τι?</em> </span></span></strong></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left">ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΧΕΙΡΙΖΟΣΑΤΕ ??? </div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left">( Ευχαριστώς γνοστοποιείται στο πολυπληθές γυναικείο αναγνωστικό μου κοινο , ότι θα με ενδιέφερε η απόψη που θα σχηματιζε από τύπο που στήν πρώτη συνάντηση ... ω, μα τι ατυχία ... θα ξεχνούσε το πορτοφόλι του ... ) </div><div align="left"></div><div align="left">J' attends ... </div><br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5005115531716090545?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-70581569041235936362007-08-02T23:52:00.000+02:002007-08-03T00:00:51.195+02:00<span style="color:#ff9966;"><em><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">Ξ</span>εφλουδίζονται και πέφτουν ,</span><br /><span style="font-size:130%;">η μιά μετά την άλλη οι μέρες από το μικρό ημερολόγιο του τοίχου σου</span><br /><span style="font-size:130%;">αθόρυβα στο πατώμα στοιβάζονται.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">Μ</span>α για μένα λες κι ο χρόνος πιά να'χει παγώσει .</span><br /><span style="font-size:130%;">Ακίνητο στην ίδια θέση να με βρίσκουν, </span></span><br /></em></span><span style="font-family:verdana;"><em><span style="color:#ff9966;"><span style="font-size:130%;">οι δείκτες του ρολόγιου όταν συναντιούνται... </span><br /><br /><br /></span></em></span><span style="color:#336666;"><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /><br /></span><span style="color:#336666;"><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style></span><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7058156904123593636?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-79757822467849992552007-08-01T23:11:00.000+02:002008-12-10T23:30:40.689+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RrD3bh0x3GI/AAAAAAAAAI0/-ExXpZErTCk/s1600-h/regret.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093843230864301154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RrD3bh0x3GI/AAAAAAAAAI0/-ExXpZErTCk/s400/regret.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><br />...ναι λοιπόν, αν με κάποιο τρόπο το ξέρατε ... πως η αυριανή θα είναι η τελευταία σας μέρα ... τότε τι ; Πέρα από την πίκρα, προσπερνώντας την οργή. Το "γιατί εγώ" , που ούτως ή άλλως απάντηση δεν έχει ... κι αυτό γιατί τελικά κανένας, μα κανένας, πότε δεν μας υποσχέθηκε ότι ευτυχισμένοι για πάντοτε θα ζούμε.<br />Αν κάτι τέτοιο σας ξημέρωνε, τότε ανάμεσα σ'όλα τ'άλλα θα μετανιώνατε κι όλα εκείνα που κι αν από καιρό σας στοίχειωναν, πάντοτε "για αύριο " τα αναβάλλατε... </div><div align="justify">Ίσως λοιπόν σήμερα να'ναι η μέρα για όλες τις συγνώμες που σίγουρα κάπου, όλοι μας χρωστάμε ...</div><div align="justify"><br />... Και κάτι ακόμα, τίποτα δεν έχει μόνο μια οπτική , μιά ανάγνωση ... μια και το αύριο στα σίγουρα, πάντοτε άγνωστο θα μένει. Ακόμα και η τραγικότητα ενός θανάτου, ακόμα κι αυτή σχετική, υπό κάποια έννοια μπορεί να θεωρηθεί... Ακριβώς γιατί το αυριο κανένας δεν ξέρνει τι του φέρνει ... </div><div align="justify"><br />... Μαρία Σ. ετών 42 σκοτώθηκε προχθές, σε τροχαίο έξω από τον Βόλο. </div><div align="justify"><br />... Σήμερα βγήκαν οι εξετάσεις ... και μην βγάλετε εύκολα συμπεράσματα , εξέταση ρουτίνας έδειξε τον καρκίνο !!! </div><div align="justify"> <strong><em><span style="color:#990000;"> ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΕ ... </span></em></strong></div><strong><em><span style="color:#990000;"><div align="justify"><br /></span></em></strong></div> Ετσι μένω να σκέφτομαι ... ναι, όλα λοιπόν σχετικά ακόμα και στην ύψιστη απώλεια ... γιατί αν επρόκειτο μια ανάλογη Οδύσσεια με αυτή της Αμαλίας να περάσει ... τότε ποιός με βεβαιότητα μπορεί να πει ΄.... ποιό το καλύτερο !!!<br /><div align="justify"> Μόνο που να... στην αρχή για να επανέλθω , ... αν με κάποιο τρόπο το ξέρατε πως η αυριανή <strong><em><span style="color:#ff0000;">θα ήταν η τελευταία σας μέρα ...</span> <span style="color:#ff0000;">μαζ'ι </span><span style="color:#ff0000;">!!!</span></em></strong><span style="color:#ff0000;"> </span><br /></div><div align="justify"> Αυτό είναι που ... </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> Μιά συγνώμη που δεν πρόκειται ποτέ πια να ειπωθεί ....<br /><br /><style type="text/css"><br /><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /><br /></style><br /><br /><br /><br /></div><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7975782246784999255?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-36985622790956196682007-07-25T09:15:00.000+02:002007-07-25T09:32:03.537+02:00... Για δες καιρό που διάλεξε ...<br /><br /> Μα είναι κατάσταση αυτή ;;; Δεν το αντέχω καθόλου και καθόλου δεν μ'ενδιαφερει αν κι έσεις από ετούτη την ζέστη λοιώνετε . Ο σωζων ευατόν ... ναι αυτό ειναι !!! Ακριβώς αυτό , γυρίζοντας από το νησί να πέφτω στους σαρανταφεύγα ... Και εγώ γιατί δηλαδή να πρέπει να μείνω ;;; Φαύλος κύκλος φίλε μου . Πρέπει να μείνω, γιατί αν δεν μείνω δεν θα δουλέψω κι αν δεν δουλέψω , λεφτουδάκια ... δεν έχει Κι αν λεφτουδάκια δεν έχει , και σπίτι στην Πάρο για πολύ καιρό ακόμα δεν ... θα έχει ... γιάτι η τραπεζούλα που με τέτοια περίσσια ευκολία τα Ευρουλάκια για το σπιτάκι τα έδωσε ... ρε καθε μήνα ... πίσω τα ζητάει ... Μύλος δηλάδη ...<br />γιατί αν είναι έδω μέσα στον καυσώνα να προσπαθώ σαν το μουλάρι δουλεύοντας τα ευρουλάκια να μαζεύω , αυτά ντε για το σπίτι στην Πάρο , θέλοντας βεβαίως ΕΚΕΙ να βρίσκομαι , αλλά μην μπορώντας ... τότε γιατί να δουλεύω ...<br /><br /> - Σκατά και το λιγοστό μυαλό μου φειδες μ'αυτή την ζέστη έγινε .<br /> <br /> - Δηλαδή η ατελείωτη σου γκρίνια σε ανακουφίζει ;;; <br /><br /> - Αντε πάενε ρε που θα μας κάνεις και κριτική ... Θα γκρινίαζω όσο θέλω ρε !!!<br /><br /> Για να σας περιλάβω λίγο και εσάς γλυκούλια μου ... Που χαθήκατε όλοι βρε ... Δώστε και σώστε γιατί όπως βλέπετε αν ... και κατα βάσιν μαλακίες τόσην ώρα καθομαι και γράφω ... έ με την παρέα ... ίσως κι ετούτη η ζέστη υποφερτή να γίνει<br /><br /> Αϊντε λοιπόν ... ΑΝΟΙΞΑΜΕ και σας ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ<br /><br /><br /><br /> ps. : ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΛΑΚΟΛΕΒΕΝΤΗΣ να στείλει comment από κανένα <br /> νησάκι , μαύρο φίδι που τον έφαγε ...<br /> <br /><br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-3698562279095619668?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-27150302133441628472007-07-05T22:52:00.000+02:002008-12-10T23:30:40.879+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Ro1bYDRQ6TI/AAAAAAAAAHs/OYF4xg6K4aw/s1600-h/whoa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083820023123863858" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Ro1bYDRQ6TI/AAAAAAAAAHs/OYF4xg6K4aw/s200/whoa.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><strong><span style="font-size:180%;">Κ</span></strong><span style="color:#ff0000;">Α</span><span style="color:#336666;">Λ</span><span style="color:#6600cc;">Ο </span><strong><span style="font-size:180%;">Κ</span></strong><span style="color:#33cc00;">Α</span><span style="color:#006600;">Λ</span><span style="color:#cc33cc;">Ο</span><span style="color:#336666;">Κ</span><span style="color:#cc9933;">Α</span><span style="color:#cc0000;">Ι</span><strong><em><span style="color:#cc6600;">Ρ</span></em><span style="color:#cc66cc;">Ι </span></strong>...<br /><br /><style><br /><br />a .text<br /><br /> {<br /><br /> font-weight: bold;<br /><br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /><br /> }<br /><br /></style><br /><br /><br /><br /><style type="text/css"><br /><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /><br /></style><br /><br /><br /><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2715030213344162847?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-3386852781998175582007-07-03T00:08:00.000+02:002008-12-10T23:30:41.554+02:00<div><div><div><div><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ff0000;">Μίλα μου εσύ ...<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol5_jRQ6SI/AAAAAAAAAHk/o9-AnFnQdKc/s1600-h/1232006232711.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082727787170687266" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol5_jRQ6SI/AAAAAAAAAHk/o9-AnFnQdKc/s320/1232006232711.jpg" border="0" /></a></span></strong></div><br /><br /><p><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></p><br /><p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol4ETRQ6PI/AAAAAAAAAHM/z05Uc8wbYoo/s1600-h/MI45_detalii.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082725669751810290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol4ETRQ6PI/AAAAAAAAAHM/z05Uc8wbYoo/s320/MI45_detalii.jpg" border="0" /></a><strong><em><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">κι εγώ</span></em></strong> ... <span style="font-size:180%;color:#3333ff;">θα την φάω την milupa μου ... lol<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol46DRQ6QI/AAAAAAAAAHU/jDeZCEGMuVg/s1600-h/bebelac.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082726593169778946" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol46DRQ6QI/AAAAAAAAAHU/jDeZCEGMuVg/s200/bebelac.jpg" border="0" /></a></span></p></div><br /><div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div><span style="font-size:85%;color:#ff9900;"> </span></div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082727293249448210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rol5izRQ6RI/AAAAAAAAAHc/KYI1E-s4z8c/s400/l_2ef2cff0b161c0eca5fca647a34cbc7d.jpg" border="0" /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-338685278199817558?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-70111646104382873732007-06-29T00:04:00.000+02:002008-12-10T23:30:42.318+02:00<div align="justify"><br /></div><p align="justify"><br /> </p><div align="justify"></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RoQw-TRQ6FI/AAAAAAAAAF8/DLkircwZj58/s1600-h/vangogh-1-31-01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081240126463469650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RoQw-TRQ6FI/AAAAAAAAAF8/DLkircwZj58/s320/vangogh-1-31-01.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"><span style="font-family:times new roman;color:#ff6600;"><strong><em>ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ</em></strong></span><br />Μολονότι οι πίνακες που ζωγράφισε στην Αρλ είναι γνωστοί για το φως στο οποίο λούζονται τα αντικείμενα, εκείνη την εποχή ο <span style="color:#ff6600;"><strong><em>Van Gogh</em></strong></span> εμπνεόταν επίσης από τη νύχτα. Για αυτόν τον πίνακα χρησιμοποίησε χρώματα πολύ έντονα και οξειδωμένα, δίνοντας ζωή σε μια από τις πιο δυναμικές σκηνές εσωτερικού χώρου.</div></div><div align="justify"><br /><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">-------------------------------------------------------------------------------------------------<br /></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081240663334381666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RoQxdjRQ6GI/AAAAAAAAAGE/ek8Q_e4VvwI/s320/camera1.jpg" border="0" /><span style="font-size:85%;">Στα παλιά καφενεία νιώθω την ίδια ιδιότυπη θαλπωρή πού με τυλίγει πάντοτε σε χώρους όπου είναι αποκλεισμένες οί γυναίκες. Είναι ή ίδια αίσθηση πού είχα όταν ακολουθούσα τον πατέρα μου στα τούρκικα χαμάμ, όταν αργότερα πήγα στον στρατό, και πολύ αργότερα στο Άγιο Όρος. Λες και ή απουσία κάθε θηλυκού στοιχείου να υπαγορεύει μια ξεχωριστή συμπεριφορά, πού εκδηλώνεται μόνον όταν οι άντρες είναι μεταξύ τους. Υπάρχει ελάχιστος ναρκισσισμός ή ένας ναρκισσισμός άλλου τύπου, καθώς και μεγαλύτερη φυσικότητα στον τρόπο πού εκφράζονται. </span><span style="font-size:85%;"> Οι φωτογραφίες πού δημοσιεύονται εδώ είναι από ένα καφενείο πού υπήρχε στη γωνία Πατησίων και Αγίου Μελετίου, απέναντι από το «Μπρόντγουαιη». Το 1982 το είχα επισκεφθεί πολλές φορές σε διαφορετικές ώρες, μόνος ή με κάποιον φίλο, παίρνοντας πάντα μαζί μου και τη φωτογραφική μου μηχανή. "Ηθελα να αποτυπώσω την ατμόσφαιρα πού επικρατούσε εκεί μέσα, λες και κάποιος με είχε προειδοποιήσει, λέγοντας μου πώς αυτό το τόσο χαρακτηριστικό αθηναϊκό καφενείο θα υπέκυπτε στα κελεύσματα των καιρών και θα μετατρεπόταν εκείνη ακριβώς τη χρονιά σε μπουτίκ ανδρικών και γυναικείων ρούχων.Όποτε περνάω από κει, προσποιούμαι πώς ενδιαφέρομαι για τα κομψά ρούχα πού εκτίθενται στις βιτρίνες του, αλλά στην πραγματικότητα προσπαθώ να κοιτάξω πίσω από τα ακριβά ρούχα, ξαναφέρνοντας στη μνήμη μου τη μυρωδιά και τους φωτισμούς του παλιού καφενείου.</span></p><p><span style="font-size:85%;"> Οι περισσότεροι θαμώνες ήταν ηλικιωμένοι πού φορούσαν κοστούμια, γρα-βάτες και καπέλα. Υπήρχε ένας μόνιμος θόρυβος από ομιλίες πού έφτανε ως ένα ορισμένο ύψος και σε προστάτευε από τη σιωπή. Εγώ πήγαινα εκεί για να χωθώ σ' αυτό το προστατευτικό βαμβάκι, οπότε δεν άντεχα την υπερβολική (πολλές φορές εκκωφαντική) σιωπή του σπιτιού μου, πού ακόμα κι όταν ακούγεται μου-σική, μου τρυπάει τ' αυτιά.Έκτος από ελάχιστες εξαιρέσεις, οι άνθρωποι αυτοί ήταν πολύ ήρεμοι, απολάμβαναν με αργές κινήσεις τον καφέ τους, κάπνιζαν, έπιναν ούζο, ρακή, κονιάκ ή μπύρα, και έπαιζαν τάβλι, σκάκι ή χαρτιά. Κουβαλούσαν σχεδόν πάντα στην τσέπη του πανωφοριού τους μια εφημερίδα, πού διάβαζαν με μεγάλη προσοχή. Όταν ήταν με παρέα, σχολίαζαν κάποιο γεγονός, οπότε άρχιζε μια συζήτηση γύρω από την πολιτική, τα τελευταία νέα, την ακρίβεια και τα επιτεύγματα της Ια-τρικής. Μερικοί είχαν μαζί τους φάρμακα πού έπρεπε να πάρουν μια ορισμένη ώρα, οπότε σε λίγο ή κουβέντα επικεντρωνόταν σε θέματα υγείας πού ταλαιπωρούσαν αυτούς τους ίδιους, αλλά και τους συγγενείς και φίλους τους. Σκέφτομαι πώς οι περισσότεροι από αυτούς θα πρέπει να έχουν πεθάνει κι έτσι δεν θα μάθουν ποτέ ότι έχουν εγκλωβιστεί για πάντα στις σελίδες ενός περιοδικού. </span><br /><span style="font-size:85%;">[γ. Ισσαρης]</span></p><br /><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081241509442938994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RoQyOzRQ6HI/AAAAAAAAAGM/4FjPfD8w1OQ/s320/camera2.jpg" border="0" /> -------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;"><em>Το καφενείο «Αθηναίος» στην Αλεξάνδρεια</em></span></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081242424270973058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RoQzEDRQ6II/AAAAAAAAAGU/UR-3Pf9iFt0/s400/1bis2b.jpg" border="0" /><br /><br /><p><em><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#990000;"></span></em></p><br /><p align="center"><strong><span style="font-size:180%;">καφενείον το "ΝΕΟΝ" την νυχτα</span></strong><br /></p><br /><p><em><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#990000;"></span></em></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081244520215013522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RoQ0-DRQ6JI/AAAAAAAAAGc/pB7PPGRtdpU/s320/tsarouxhs%2520kafeneio%2520Neon.jpg" border="0" /><br />(Γιάννης Τσαρούχης)<br /><br />-------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br /><br />Κ Α Φ Ε Ν Ε Δ Α Κ Ι<br /><br />Είσαι :<br /><br />Καφενεδάκι παραλιακό με μπλε τραπεζάκια κι άσπρους<br />φρεσκοσοβαντισμένους τοίχους .<br />Με ήχους θαλασσινούς και αυγουστιάτικα μελτέμια .<br />Με βασιλικό και γεράνια , με μια γαρδένια σε παλιό βαρέλι σκουριασμένο .<br />Με μυρωδιά ούζου και χταποδάκι στα κάρβουνα .<br /><br />Σε βρίσκω :<br /><br />Τ’ απομεσήμερα μ’ αγάπες πυρωμένες , σε γλυκιά ηρεμία<br />ουρανού ανέφελου παραδομένο .<br /><br />Με βρίσκω :<br /><br />Στις μικρές κι αγαπημένες σου συνήθειες .Ίσως και να’ναι<br />το μόνο σταθερό σημείο , το μόνο στήριγμα όταν όλα γύρω τα<br />αισθάνομαι να καταρρέουν .<br />Εσύ πάντοτε με τον ίδιο τρόπο θα τινάζεις το κεφάλι .<br />Τα φρύδια σου χρόνια τώρα, το ίδιο τόξο σχηματίζουν .<br /><br />Είσαι :<br /><br />Καφενεδάκι παραλιακό σε μπλε βαθύ ντυμένο ,<br />με μυρωδιά καφέ φρεσκοψημένου, σε φλιτζάνι άσπρο χοντρό.<br />Σε σούρουπο στο Αιγαίο με ανάσες νυχτερινές<br />και ψίθυρους φορτωμένο .<br /><br /><br />( When I was young never needed anyone<br />Make love was just a fun<br />But now those days are gone …. )<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7011164610438287373?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-7390252589867660002007-06-26T09:50:00.000+02:002007-06-26T09:58:39.898+02:00(εμπνευσμένο από post της aurora)<br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br />Λοιπόν εμπρός για την μεγάλη αποκάλυψη ...<br />Εντελώς παντρεμένος ων... έναν απλό αλλά βρε παιδί μου επίσης εντελώς αναποτελεσματικό τρόπο έχω βρεί... και μια και δεν τα'χω μέχρι στιγμής καταφέρει λέω να σας τα εξομολογηθώ μπας κι εσείς λύση στο πρόβλημα μου βρείτε...<br /><br />- Ποιό το πρόβλημα ??? Μα τι άλλο από το άγριο,ακόρεστο και αχαλίνωτο SEX (sic!!!) ,<br />γιατί 11 χρόνια παντρεμένος , έ , σε όμαδα υψηλού κινδύνου πλέον ανήκω!!! (όποιος έχει περάσει από φάση sex των "εντελώς παντρεμένων" καταλαβαίνει...lol)<br /><br />Εγώ όμως κάθησα και το σκέφτηκα το πράγμα , αμέ !!!<br />Είπα : την γυναίκα μας την αγαπάμε , για την κόρη μας πεθαίνουμε και γενικά κάλα είμαι ο αστός , so τι μας λείπει ... ok ,και πως θα το βρόυμε ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους, βεβαίως-βεβαίως ???<br /><br />Και πάνω που απολάμβανα την χιολιοπαιγμένη τσόντα από την espresso (sic again !!! ), μου ήλθε φίλοι μου οι φλασιά !!! Μα ναι αυτό ήταν ,πως δεν το είχα τόσο καιρό σκεφτεί ??? θα ξεκινήσω BLOG … yesssssssssssssss<br /><br />To ξεκίνησα λοιπόν χαρά γεμάτος , και να οι λογοτεχνίες, και να οι συμπάθιες και να τα comments … Το ένοιωθα πως πλησιάζω. Επιτέλους θα την βρώ.<br />Γιατί δεν μπορεί , κυβερνοχώρος έλεγα είναι αυτός ,ε, κάπoio άλλο ναυάγιο της ζωής δεν θα το βρώ; Θα το βρω !!!<br />Δεν νόμιζα όπως καταλαβαίνετε , ότι έψαχνα ο ανόητος και κάτι το δύσκολο να βρώ!!!Μάλιστα το είχα επαρκώς στην σκέψη μου προδιαγράψει :<br />Παντεμένη ( ε, να μην έχει δηλαδή και πολλές απαιτήσεις – εξόδους στας διαδκεδάσεις δηλαδη…και τέτοια ) οπότε έλεγα ξεκάθαρο θα ήταν… εκτιμώντας εκείνη το σφριγιλό μου κορμί , θα έπιπτε αμέσως… yes !!!!<br /><br />Πέντε μήνες μετά ,150 posts, 1012 comments με τόνους συμπάθειας δηλώνω πλήρως απογοητευμένος από εσάς και το κυριώτερο ,χάλασε το dvd και η πουτάνα η espresso ,έπαψε να βάζει τσόντες ...<br /><br /><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-739025258986766000?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-40441644734767995262007-06-18T00:50:00.000+02:002008-12-10T23:30:42.562+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RnW7YKTzf8I/AAAAAAAAAFI/c8ri_b_r0PE/s1600-h/diane_arbus_03-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077170178688778178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RnW7YKTzf8I/AAAAAAAAAFI/c8ri_b_r0PE/s200/diane_arbus_03-1.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><strong><em><span style="color:#ff6600;">Μπλογκογούτσου - γούτσου</span></em></strong> , <strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">αυτό ακριβώς !!! </span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Μα... , είναι το καλύτερο μου εδώ μέσα ... βρε πείτε με ασπλαχνο κι εγωιστή , άκαρδο που τον πόνο τον αβάσταχτο να καταλάβει δεν μπορεί . Εγώ εκεί , θα επιμένω . Τι ραγισμένες καρδιές , τι πουτάνες κοινωνίες που τους αδίκησε τους μπλογκονέους και τις μπλογκονέες ... απ'όλα έχει ο μπαξές !!!</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Ξεκινάει λοιπόν "η νέα" και δημοσιεύει το πρόβλημα , βρε θες ο άκαρδος Διευθυντης να'ναι αυτό , βρε μη και να'ναι απροσωπη η στυγνή εργοδοσία ? Ή πάλι "ό μπάμπης" που δεν της καθέται ??? ¨Η το χειρώτερο απ'όλα ... βρε μην είναι εκείνο το φίδι το κολοβό , που μεσα στο σπίτι ολημερίς την είχε ... και τώρα έκεινή τον μπάμπη τον δικό της της τον πήρε ... </span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Οχι, το πρόβλημα αυτό καθ'αυτό δεν έχει καμία μα καμία σημασία. Αν και βέβαια από προβλήματα ... όσα θες . Δύο είναι όμως οι κατηγορίες οι βασικές... από την μιά τα προβλήματα και από την άλλη οι προβληματισμοί ...(sic!!!)</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Ε, εκεί πια το γέλιο , μέχρι δακρύων ... γιατί η γκομενα η σωστή ε, πως , έναν προβληματισμό θα τον έχει , δεν θα τον έχει ???</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Εδώ δεν συναντας "μπάμπηδες" και φίδια κολοβά , όχι αυτά είναι προβλήματα για τις δευτεράτζες ... όχι, εδώ κυριαρχεί ο αγνός ο ανόθευτος ο προβλημάτισμος !</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">( σημ. συνήθως αυτό πάει together με το παραγνωρισμένο συγγραφικό μας το ταλέντο , αλλά όχι , όχι και χιλιες φορές όχι, για την πουτάνα την κοινωνία δεν θα ξεπέσουμε εμείς να πούμε )</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Και συνεχίζω ... ε, βρε τι προβληματισμένες έχει ο μπλγκομπαξες !!! </span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Και να η χιλιοστή της μοναξιάς ανάλυση και να οι Θάλασσες και να τα κύματα , οι νύχτες και οι σιωπές , τα στιχάκια (κι οι λογοκλοπές βεβαίως - βεβαίως ),και ο έρωτας .</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;">Αχ , αυτός ... λίγο πριν την εμμηνόπαυση ... τι σκληρός που είναι , ο ιδεατός βεβαίως - βεβαίως , γιατί του συζυγου ... περί σκληρότητος ούτε λόγος να γίνεται ...</span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:Arial;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;font-size:100%;"></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">Προβήματα λοιπόν και προβληματισμοί , πόνοι κι αναστεναγμοί , μα και πάλι δεν είναι αυτό το θέμα μας το σημερινό ... Ολά αυτά υπό κάποια εννοια απλά γραφικά θα μπορούσανε να είναι ( αν και εμείς την χαιρόμαστε την δυστυχία των άλλων , για σε παρακαλώ !!! ).</span></span></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">Εκεί καλοί μου που έρχεται <span style="color:#000000;"><span style="color:#ff0000;">η κορύφωση</span> </span></span></span></em></strong><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em>είναι όταν πλακώνουνε οι παρηγορήτρες ... </em></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em>ε, ρε γλέντια ...</em></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em></em></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em>Όλοι, μα βρε όλοι πιά να μας νοιώθουν ;;; και να τα " μην στεναχωρίεσαι " , και τα " θα περάσει βρέ " και βεβαίως οι ευχές: " να του καεί το dvd του κερατά ,κι αυτή η σκρόφα άσπρη πλύση να μην την ξαναματαδεί ..." </em></strong></span></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:Arial;"></span></em></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em></em></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em>Κι ύστερα πλακώνουν κι οι "μπλογκολιγούρηδες" χμ... αυτοί βρε , έλα μου που δεν τους έχεις δει ... </em></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:100%;color:#000000;"><strong><em>Δεν υπάρχει post πικραμένης μπλογκογκόμενας που να μην έχουνε αφήσει comment ... και λέγε , λέγε το πιστεύουνε οι γλίτσες πως συμπαραστεκόμενοι ... όλο και κάτι για τα δοντάκια τους θα περισέψει !</em></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;"><span style="font-size:130%;color:#cc0000;"><strong>Σ</strong></span><span style="font-size:180%;">Υ</span><em><span style="font-family:times new roman;color:#996633;">Ν</span></em><strong><span style="font-size:180%;">Ε</span></strong><span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;">Χ</span><em><strong><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Ι</span></strong><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;">Ζ</span></em><strong><span style="font-size:180%;">Ε</span></strong><span style="font-size:78%;">Τ</span><strong><em><span style="color:#009900;">Α</span></em></strong>Ι </span></div><p><span style="font-family:courier new;"><span style="font-family:Arial;"></span></span></p><p><span style="font-family:courier new;"><span style="font-family:arial;"></span></p></span><div align="justify"><span style="color:#000000;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4044164473476799526?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-80585271164041268832007-06-11T23:50:00.000+02:002008-12-10T23:30:42.628+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rm3EOaTzf7I/AAAAAAAAAFA/bhTOtYkHOsw/s1600-h/χωρίς+τίτλοu.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5074928106976018354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rm3EOaTzf7I/AAAAAAAAAFA/bhTOtYkHOsw/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BFu.bmp" border="0" /></a><strong><span style="color:#33ccff;"><em>insomnia : </em></span></strong><br />Μαύρο φορέμα, λιτο, με πέρλες φορεμένο...<br />κι εκείνη η κίνηση που με τρελαίνει καθώς το χέρι βιαστικά περνας πίσω από τον σβέρκο μαζεύοντας ψήλα, πάνω από τον αυχένα τα μαλιά σου,παλεύοντας τις πέρλες να κουμπώσεις ...<br />Δεν τα έζησα , δεν τα'χω δεί , κανένας για σένα δεν μου'χει μιλήσει...<br />Ομως πιθανόν, εκείνες τις δυό μικροσκοπικές στάλες ιδρώτα , εκεί στο πίσω μέρος του λαιμού σου , αυτές εγώ πρώτος να είδα.<br />Μ'ακόμα κι αν όλα ετούτα, μόνος μου απλώς τα σκαρφίστηκα ...<br />Ε, και ... απλως ονειροπόλος !!!<br /><br /><span style="color:#339999;"><em>bar-ufo-s :<br /></em></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#ffff66;">Έτσι μπορώ να φυλακίζομαι μέσα στις δυο σου στάλες<br />Κι όταν αργά γυρίζεις και τις πέρλες στο κομοδίνο πλάι σου ακουμπάς<br />Στο λαιμό σου λαμπυρίζω.<br />Για να έχει η νύχτα το φάρο της </span><br /><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#ffff66;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;color:#cc0000;"><strong><em>bebelac :</em></strong></span><br /><strong><em>Κι όσο ο φάρος στο πλευρό της ξαγρυπνά, </em></strong><br /><strong><em>φωτίζοντας τον ύπνο της μ’ αέρινα διαμάντια, </em></strong><br /><strong><em>εκείνη αργά σηκώνεται και του χαμογελά... </em></strong><br /><strong><em>Οι πέρλες πέφτουν, και αργά κυλάνε στο πλευρό της</em></strong><br /><strong><em>Και κείνος με το βλέμμα του σκύβει και τις φιλά... </em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><em><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">Ευα :</span></em><br />τις αλλες τις περλες που κυλουν στα μαγουλα δεν προκειται κανεις να δει..<br />κρυμμενο το προσωπο στα χερια...<br />πολυτιμα πετραδια που η ομορφια τους τρομαζει.<br />Φυλαξε τα,κρυψτα καλα,<br />μαζι με τα λογια που δεν πρεπει να ειπωθουν.<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8058527116404126883?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-20866853266573309412007-06-06T10:35:00.000+02:002007-06-06T10:48:11.115+02:00<p>Κινήσεις πλαστικές, γεμάτες χάρη, κόντρα στο φως, ενάντια στους ήχους.<br />Παράταιρη αρμονία μιάς μουσικής ολοένα και πιο προσωπικής .<br /><br />-Σε κάποιο μακρινό ηλιοβασίλεμα δύο λέξεις να περιμένουν.<br /><br />Ο χώρος ,ο χρόνος , εγώ καθώς αλλάζω στο πέρασμά του.<br /><br />-Περιμένουν να τις ανακαλύψεις<br /><br />Τίποτα σταθερό , η άκρη σε παιδικά χαμόγελα χαμένη .<br />τι κι αν η ανακάλυψη γίνεται μετά τον αποχαιρετισμό ;<br />Δεν είναι παρά ένα μήνυμα που ίσως τώρα να ‘χεις λάβει . . .<br />Λέξεις βουβές , ώρες θανάτου.<br />Μια θέση , μια πορεία , που έτσι αβίαστα και άτακτα συνάξαμε απάνω τη ζωή μας .<br />Μα είναι αυτή η δικιά μας η ζωή . Η μία , η μοναδική . . .<br />Πως μπορέσαμε ;<br /><br />Η μυρωδιά της νύχτας αυτής και μια άλλη νύχτα να θεριεύει παραμορφωμένη από την απόσταση , θολή, μα και τόσο, τόσο, ζωντανή !<br /><br />Κι όμως , καμιά αλλαγή το μήνυμα κάπου εχάθη . . .<br /><br />Όλοι αυτοί που έφυγαν ,σιλουέτες χλωμές κι αέρινες<br />Με κινήσεις πλαστικές , χάρη γεμάτες ,<br />κόντρα στο φως , ενάντια στις κραυγές της θέλησης σου.<br /><br />Όλοι αυτοί δεν είναι που είχες κάποτε αγαπήσει ;<br />Τώρα εσύ τους έδιωξες ; Αυτοί πήγανε παρακάτω ; Αδιάφορο . . .<br /><br />Έλα … είναι πιά ώρα , κλείσε το φως , κοιμήσου . . .<br /><br />Είναι κι αυτή μια νύχτα που θα περάσει, με ή χωρίς εσένα η αυγή θα την διαδεχθεί . Τι κι αν εγώ πνίγομαι ; Τι κι αν προσπαθώ για όλα αυτά να σου μιλήσω ; Για νύχτες δίχως αφή , δίχως όσφρηση και γεύση καμιά . Νύχτες μονότονες που καταλήγουν στα ίδια πάντοτε παγωμένα πρωινά . Αίσθηση κρύου μέταλλου σαν τανάλια να σου σφίγγει την καρδιά . Κι εγώ να γίνομαι ολοένα και πιο γλυκανάλατος . Οι λέξεις μου να σχηματίζουν κλισεδάκια ολοένα και πιο σαχλά : « Πετώντας πέτρες δεν σβήνεται το φεγγάρι » ή « μετρώντας τ’ αστέρια δεν έρχεται ο ύπνος » .<br /><br />Κι εγώ πάλι δίπλα σου . Δίχως φασαρία και τυμπανοκρουσίες μα εσύ να μην το νοιώθεις , τίποτα να μην καταλαβαίνεις . Ως πότε; Σε τι να ελπίσω υπομένοντας τις απανωτές σου κρίσεις ; Περνάνε οι μέρες , οι μήνες , τα χρόνια . Πόσες νύχτες δεν ήταν σαν κι αυτή ; Ίδιες κι απαράλλαχτες . Χωρίς να βρίσκεις ποτέ το θάρρος μα ούτε και ποτέ να σε κυριεύει η υπέρτατη απελπισία ! Όλα σε τόνους πλάγιους και χρώματα μουντά .<br /><br />Αν είναι κάτι που δίπλα σου καλά το έμαθα είναι το να μισώ με όλη μου την ψυχή τις ‘‘ χρυσές μετριότητες ‘‘ !<br /><br /><br /><strong><em>Κι εσύ :Χωρίς να μεθάς από ηδονή<br />ή ν’ αυτοκτονείς από την πίκρα . . .<br />γυναίκα που προσποιείται τον οργασμό της,<br />εκείνον που ποτέ δεν έρχεται ,<br />κοροϊδεύοντας άραγε ποιόν ;<br />Μήπως εκείνον που έχει ήδη γυρίσει πλευρό<br />και ροχαλίζει ;<br /></em></strong><br /><br /><br />Ναι στα σίγουρα κι ετούτης της νύχτας οι ώρες προς κάποια αυγή θ’ αργοκυλήσουν .<br />Θα έλθει όμως μια νυχτιά που η δικιά μου – επιτέλους – η αυγή θα την διαδεχθεί . Μόνο που τότε εσύ δεν θα είσαι πιά εκεί . Μα ακόμα περισσότερο , τότε , ούτε κι εγώ δεν θα είμαι σε θέση την απουσία σου ν’ αντιληφθώ . . .<br /><br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2086685326657330941?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-88504850846932204972007-05-29T12:29:00.000+02:002007-05-29T12:35:59.654+02:00Στον θαυμαστό κόσμο των γυναικών ελλοχεύουν πόθοι ,<br />έχιδνες ερώτων και νάρκισσοι<br /> <br />Ζώντας μέσα στην Ζωή , μπροστά της .<br />Κουβαλώντας σε ράχες ευθυτενείς τις ελπίδες μας .<br />Βάζοντας στα πόδια μας φτερά<br />και πάντοτε ανεβαίνοντας .<br />Προς τους ανέμους , πάντα προς τα ‘ κει . . .<br />Ανεμολάμνοντας σημαίνει, κωπηλατώντας στους ανέμους<br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο , χωρίς τίποτα από εκείνα<br />που αληθινά θελήσαμε να έχουμε μαζί μας .<br /><br />Νυχτώνει .<br />Στην Μάνη και στις Πρέσπες ,<br />στα μοναστήρια του Άθως και στου Μυστρά τα κάστρα ,<br />στις Πύλου τις ξερολιθιές , εκεί όπου πριν λίγο μια σαύρα λιάζονταν,<br />βαθύ τώρα πέφτει σκοτάδι .<br /><br />Στον θαυμαστό κόσμο των γυναικών ελλοχεύουν πόθοι ,<br />έχιδνες ερώτων και νάρκισσοι<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8850485084693220497?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-43753884660101779372007-05-28T23:12:00.000+02:002008-12-10T23:30:42.782+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RltHQ4ucYmI/AAAAAAAAAE4/2M-a2A_vwuM/s1600-h/pinup-trompe.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RltHQ4ucYmI/AAAAAAAAAE4/2M-a2A_vwuM/s320/pinup-trompe.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5069724160966287970" /></a><br />Aφορμή για τα παρακάτω η αναλυση που διάβασα από την νέα αγαπημενη so_far ,σε τύπους γυναικών αναφέρεται ...Ενδιαφέρον, για να δούμε λοιπόν :<br /><br />...τύποι γυναικών ... ,τύποι πολλοί, τύποι γενικώς και αορίστως ή και ειδικώς και ειδικώτερα εκείνες που την γούνα μας την έχουνε κάψει...<br /><br />...Μα ό ένας ο υπέροχος ,ό απλός και ο αρχέγονος. Εκείνος ο τύπος γυναικός <br />- ο σπανιώτατος -, εκείνος που χωρίς πολλά πολλά, απλά θεσπέσια πηδιέται ,χωρίς δικαιολογίες και προσχήματα ,που πέρνει αυτό που θέλει, όταν το θέλει και αν το θέλει , αυτόν τον τύπο μήπως θα σας ήταν εύκολο να μου τον περιγράψετε ...;;;<br /><br />...χμ !!! Λίγο δύσκολο ε;;; Οκ το ξέρω χρειάζεται και το συναίσθημα δεν λέω !!!<br />Ομως αν έτσι προβοκατόρικα σας γράφω είναι απλά για μια συζήτηση ν'ανοίξω ...<br /><br />ή αλλιώς, σ'εσας ποτέ δεν έτυχε ; <br /><br />Κι αν έτυχε , που δηλαδή έτυχε , άλλο το αν ενδώσατε,που δηλαδή ενδώσατε <br />και δώσατε και δώσατε <br />και ύστερα φυσικά αχ,ναι βρε ... μετανοιώσατε ,<br />είτε ενδώσατε ,έιτε δεν ενδώσατε ... <br />τι εύκολο όμως που θα ήταν βρέ κορίτσια μερικές φορές<br />απλά και μόνο να πηδιόσαστε...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4375388466010177937?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-69201544331234001972007-05-25T11:51:00.000+02:002007-05-25T11:52:24.876+02:00Ο Νταλάρας , ναι , αυτός .Αυτός μπορεί να ήταν κάποια λύσις … Δηλαδή ρε δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα… κι ύστερα από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα. Μα φυσικά ωραιότατο λογοτεχνικό κείμενο ….Ισα που μας φερνει έξω από την πόρτα . Του Δρομοαϊτιου βεβαίως – βεβαίως. Ναι ο Τσαγανέας ! <br />Εγω αυτά τα θυμάμαι γιατί εγώ και μεγάλος είμαι και όμορφος . Ασχετο το τελευταίο όμως γιατί να μην το καταθέσω και αυτό; Με τα παχουλα δακτυλάκια της άνοιξε το λουστρινένιο πορτοφολάκι. Ξαναμέτρησε τα κέρματα. Πάλι λειψα τα έβγαλε .ακριβώς σαν το μυαλό της. Αυτό που κατά τα φαινόμενα ποτέ της δεν την προστάτεψε από τις κακοτοπιές. Όπως τότε δηλαδή που οι γονείς της χρυσή την έκαναν «να μην»… <br />Α, εμείς την διασκεδάζουμε την δυστυχία των άλλων !!!<br />Κι ύστερα δεν έχει πλοίο ,δεν έχει όδο έτσι όπως την ζωή σου την ρημαξες εδώ. Βαρέθηκα, ειλικρινά βαρέθηκα. Ω, μα τι κοσμοσυρροή βλεπω εδώ . . . Βρε Καλως τους κι ας άργησαν. Οκ πάμε πάλι από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα.<br />- Ο γιατρός αργεί ;;;<br />- Φυσικά και έχω ραντεβού…<br />- Πόσο ;;;<br />- 250 η ώρα, 400 το δύωρο… <br /><br />Pas mal … Je m’ ennuie mais que faire ??? <br /><br /><br />Άργησες , άργησες πολύ . Και τώρα τίποτα δεν είναι πιά ίδιο .Πως θα μπορούσε άλλωστε ; <br />Χρυσαλοφουρφουρα, θαλασσοαγκαλιασμένα δεμένα στης αλκυόνης τα δεσμά <br />Εδέσματα εξωτικά <br />Ή μια απλή κρεμούλα ???<br /><br />- Έχει όμως ποιητικότητα η γραφή του...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-6920154433123400197?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-1116091936295422142007-05-23T23:56:00.000+02:002007-05-23T23:57:45.184+02:00Είναι χαρά τελικά αυτό. Σαν ένα καινούργιο παιχνίδι. Η μάλλον καλύτερα σαν να ξαναβρίσκεις ένα παλιό παιχνίδι που ήταν καταχωνιασμένο, σ’ εκείνο το παλιό μπαούλο, ανάμεσα σε σπασμένα στρατιωτάκια, τα πιόνια του γκρινιάρη και την μονόπολη που όλως περιέργως μέχρι σήμερα επιβίωσε.<br /> Παιχνίδι λοιπόν . Δράση – αντίδραση. Βήματα διστακτικά , εξάλου το γήπεδο και ο αγωνιστικός χώρος εντελώς αγνωστος. Μικρες προσεγγίσεις, αναμονή και γιατί όχι, διορθώσεις .<br /> Να ας πούμε , φαντασιώσεις με γόβες στιλετο ... όχι Κι από την άλλη η επιλογή του « γάμησε » πλήρως κατανοητή . Εκπληξη και χαρά . Χριστιανοι – Λιοντάρια : 1-0 !!!<br /> Και αναμονή ... ή καλύτερα η προσμονή ... άλλο καλό κι ετούτο ... <br /><br /> ( ...Ξημέρωμα στην Λισαβώνα , στο εμπορικό λιμάνι , βάρδια στην γέφυρα μ’εκείνη την μυρωδιά των περισσότερων λιμανιών , ακαθόριστη κι όμως τόσο χαρακτηριστική... )<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-111609193629542214?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-77415637838617724632007-05-21T11:17:00.000+02:002008-12-10T23:30:43.142+02:00<div align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RlFkY4ucYkI/AAAAAAAAAEo/lEZk3DMEpZg/s1600-h/shadows.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066941434475340354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RlFkY4ucYkI/AAAAAAAAAEo/lEZk3DMEpZg/s400/shadows.jpg" border="0" /></a> (πέρασμα ... , για που ;;;)<br /><br /><style><br /><br />a .text<br /><br /> {<br /><br /> font-weight: bold;<br /><br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /><br /> }<br /><br /></style><br /> B u r n t N o r t o n<br /><br /> Time present and time past<br /> Are both perhaps present in the future?<br /> And time contained in time past.<br /> All time is eternally unredeemable.<br /> What might have been an abstraction?<br /> Remaining a perpetual possibility<br /> Only a word of speculation.<br /> What might have been and what has been<br /> Point to one end, which is always present.<br /> <strong><span style="color:#99ffff;">Footfalls echo in the memory<br /> Down the passage which we did not take<br /> Towards the door we never opened</span></strong><br /> Into the rose-garden. My words echo<br /> Thus, in your mind.<br /> But to what purpose<br /> Disturbing the dust on a bowl of rose leaves<br /> I don’t know.<br /> Others echoes<br /> Inhabit the garden. Shall we follow?</div><div align="left"><style type="text/css"><br /><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /><br /></style><br /><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7741563783861772463?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-43036569916139982032007-05-14T10:27:00.000+02:002007-05-14T10:29:31.996+02:00<div align="justify"><br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /> <br /> <span style="font-family:arial;"><strong> Πάντοτε γλυκερός . Γλυκερός είναι μια λέξη που σιχαίνομαι . Πάντα τις λέξεις μου τις χώριζα . Από τη μια μεριά εκείνες οι αγαπημένες , οι πολυχρησιμοποιημένες κι από την άλλη οι μισητές. Στη μέση το μέγα πλήθος των αδιάφορων λέξεων . Ωστόσο όλες ζωντανές τις θεωρούσα . Οι λέξεις σαν πλήκτρα πιάνου νοητού , ξυπνούν στον καθένα την προσωπική του μουσική .<br /> Μα πόσο στ’ αλήθεια παιδεύομαι μαζί τους . Ώρες – ώρες νοιώθω σαν ένας από αυτούς τους ζωγράφους . Ξέρεις από εκείνους που μπορούν να χειρίζονται με ζηλευτή επιδεξιότητα το πινέλο , τις μπογιές . Που έχουνε μάθει άριστα από τα χρώματα τα βασικά, να βγάζουν την κάθε απόχρωση . Όμως τι κρίμα , για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο ποτέ την μετριότητα δεν θα την ξεπεράσουν . Μπορούν βεβαίως να γίνουν πολύ καλοί αντιγραφείς. Ίσως μάλιστα και κάποιοι – ελάχιστοι – πινακές τους να αποσπάσουν κάποιον θαυμασμό , εντάξει όχι και του τόσο ενημερωμένου κοινού , μα τι να κάνουμε ; Βλέπεις αν επίπονα την τεχνική την κέρδισαν , η φαντασία , το ύφος , αυτό το προσωπικό που απογειώνει , δεν κερδίζεται , δεν μαθαίνεται . Αυτό ή υπάρχει, ή δεν υπάρχει .<br /> Τι νόημα να’χει λοιπόν με τα χαρτιά και τα μολύβια μου και σήμερα να καταπιαστώ ; Ολά μου μοιάζουνε αυτή την μέρα την μουντή σαν να σέρνονται . Το φως , οι ώρες , η διάθεσή μου . . . Όλα αφάνταστα γλυκερά φαντάζουν γύρω μου . Η ώρα περνάει . Καρφωμένο στην ίδια θέση με βρίσκουν κάθε φορά που συναντιούνται , του ρολογιού οι δείκτες . Στην ίδια θέση , δεμένο στις ίδιες συνήθειες , στα ίδια πρέπει , στις ίδιες ξένες ζωές , δέσμιο της αδυναμίας μου . Ριζωμένο με βρίσκουν κι οι μέρες που μια – μια ξεφλουδίζουν και πέφτουν από του τοίχου σου το ημερολόγιο<br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /> Απόψε Θα’ θέλα να μυρίσω την βρεγμένη γη . Το χώμα , τα φύλλα μετά από την ανοιξιάτικη καταιγίδα . Είναι λοιπόν αυτό τόσο πολύ ; Πόσο απαραίτητα να μας είναι άραγε όλα ετούτα που μας περιστοιχίζουν ; Σίγουρα όχι τόσο όσο μας στοιχίζουν .<br /><br /> Σςςς ,σκέψις αιρετική . Απεταξάμην <br /><br /> Τα παρατάω λοιπόν όλα , όχι σήμερα , όχι , με τέτοιο βάρος είναι μάταιο με τις λέξεις μου να παιδευτώ .<br /> Κι έτσι ξαφνικά με πιάνει χαρά μεγάλη . Σαν να μου ξέφυγα αυτό το βράδυ .<br /><br /> Φωκίωνος . Βροχή και το αυτοκίνητο ανέβασμένο πάνω στο πεζοδρόμιο . Τα τζάμια θολωμένα , στερέωμα ουρανού , τα φώτα της πλατείας πάνω τους , αστέρια . . .<br /> Θεέ μου , είμαι μια χαρά . Σουβλάκια και Coca-Cola , τρέξανε και τα τζατζίκια , έγινα σκατά Άφιλτρο Sante και στο ραδιόφωνο το θέατρο της Δευτέρας . Λαμπέτη – Παπαμιχαήλ . Ηχογράφηση παλιά . Κρυώνω , μα μένω ως το τέλος . Βραδιά μαγική.<br /><br /> Η πρώτη νύχτα που δεν σε σκέφτηκα . . .</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;"><strong><br /> </div></strong><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style></span><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4303656991613998203?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-76671919589364485332007-05-09T12:26:00.000+02:002007-05-09T12:35:38.440+02:00<div align="justify"><br /><span style="color:#009900;">Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία, της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε :"Τι είναι κρυφτό;"</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια -την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα- να παίξουν κι αυτοί.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν:Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και η Δειλία δεν ήθελε να ρισκάρει.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Ενα, δυο, τρία άρχισε να μετράει η Τρέλα. </span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε. </span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στη σκιά του Θριάμβου ο οποίος με τη δύναμή του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα, ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο γι` αυτόν.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Ο Ερωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Εβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί...1000... μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά.Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία.Ενιωσε το ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει κα τον Θρίαμβο.Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.</span></div><div align="justify"><span style="color:#009900;">Σιγά - σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Ερωτα.Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δέντρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα...Οταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου. Ηταν ο Ερωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα, του είχαν πληγώσει τα μάτια.Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Ερωτα.Κι έτσι από τότε ο Ερωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει...<br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /></span><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /></div><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7667191958936448533?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-85386120428124392182007-05-07T10:27:00.000+02:002007-05-07T10:45:32.844+02:00<div align="justify"><br /><strong><em>- Παραδομένη στις ευκολίες σου .Ναι αυτό είναι , αυτό είσαι . Δεν προσπαθείς πια για τίποτα…<br /></em></strong><br />Τίναξε νευρικά την στάχτη του τσιγάρου της . Ένοιωθε το αίμα να της σφυροκοπάει το κεφάλι , όμως όχι σκέφτηκε, δεν πρόκειται κι ετούτη την φορά να του την κάνω την χάρη. Κι έστειλε πάλι το βλέμμα της στην άκρη του τσιγάρου ,εκεί στην καύτρα. Μαζί της να καεί . Χαμογέλασε ξέροντας πως αυτό θα τον εκνευρίσει ακόμα περισσότερο .</div><div align="justify">Δεν μπορείς να πεις … πάνω απ’όλα κυρία, ατάραχη ! Όχι , δεν πρόκειται να σου κάνω την χάρη . Δεν θα φωνάξω . Όλα θα τα υπομείνω . όλα απόψε θα τα αντέξω , όμως την χάρη δεν θα στην κάνω . Κουβέντες άλλες μαζί σου δεν θ’ ανοίξω.<br />Απάθεια λοιπόν μπροστά στον πόνο , απόλυτη αταραξία Βέβαια όλα αυτά απ’ έξω ή μάλλον καλύτερα , όλα αυτά , ακριβώς για τους απ’ έξω ! Aπό μικρή το είχε αυτό . Στα πιο δύσκολα της έβγαινε .Η άμυνα της ήτανε αυτή , η άμυνα της μπορεί και το λάθος της . Όμως μερικά πράγματα δεν αλλάζουν και με τον καιρό τα δέχεσαι έτσι όπως είναι , έτσι όπως τα κληρονόμησες. Ο χρόνος φαίνεται πως όλα τα αμβλύνει , τα λειαίνει , οι απότομες γωνίες αποκτούν καμπυλότητες κι εμείς χωρίς να το καταλαβαίνουμε σιγά – σιγά φαίνεται ότι συμβιβαζόμαστε . Αυτοί είναι και οι πιο επικίνδυνοι ! Οι συμβιβασμοί που έρχονται , που σου επιβάλλονται λες , έτσι αργά κι ανεπαίσθητα , ύπουλα . Χωρίς κραυγές και οιμωγές , χωρίς αντίσταση, μάχη καμία . Έτσι από κούραση θαρρείς … αργότερα βουβή έρχεται η απελπισία ,γιατί πιο πικρά κι από τα δάκρια της ήττας είναι τα δάκρια για τις μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ.<br />Όλα αυτά όμως αργότερα, πολύ αργότερα , γιατί καθώς φαίνεται τις δυστυχίες μας πολύ καιρό πριν έλθουν με αξιοζήλευτη επιμονή , τις προετοιμάζουμε. Από τότε που πλέοντας στα πελάγη της ευτυχίας , αφήνουμε τα σημάδια να έρχονται και να φεύγουν. Ποιος τότε να τα έβλεπε ; Ποιος να τα’ αξιολογούσε ; Έτσι προλειαίνουμε το έδαφος σ’ αυτό το ξαφνικό που μας χτυπάει . Επώδυνο σαν το πρώτο τίναγμα του νεύρου σε χαλασμένο δόντι … κι ας είχε από καιρό αρχίζει να σαπίζει. Από πολύ μακριά ξεκινάνε τα κακά , διανύουνε διαδρομή μεγάλη , γι αυτό και με τόση δύναμη μας χτυπάνε . </div><div align="justify"><br />Όχι έπρεπε από την αρχή να του την είχε κόψει την φόρα. Τότε που τα πρώτα σημάδια είχαν αρχίσει στον ορίζοντα της σχέσης τους να προβάλλουν και ποιος ξέρει ίσως τότε να μην έφτάναν ως εδώ , ή μάλλον τότε σίγουρα δεν θα έφταναν ως εδώ . Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο .<br />Τώρα κοίτα τον αποθρασυμένος συνεχίζει . Θόρυβος ακαθόριστος έχουνε γίνει πια τα λόγια του . Καιρό τώρα, ενόχληση απλή είναι κι περιβόητοι θυμοί του . Μα εδώ είναι και το μεγαλείο του ! Συνεχίζει στον ίδιο ακριβώς ρυθμό … και να πεις ότι τον ενδιαφέρει ; Όχι βέβαια , απλά έτσι του έρχεται πιο βολικό, η ευκαιρία του είναι αυτή και σίγουρα δεν πρόκειται να την αφήσει να πάει χαμένη . Ευκαιρία γι’ άλλη μια παράσταση .<br />Κανονικά τώρα θα έπρεπε να ουρλιάξει … Κανονικά … μα όπως λέει και η Έλλη ‘‘τι πάει πια κανονικά στην ζωή μας ; Μόνο η περίοδος αλλά κι αυτή για πόσο ακόμα ; ’’<br /></div><div align="justify">Αλήθεια από την πρώτη εκείνη φορά , πέρα από την αρχική τρομάρα , μόνο σαν ενόχληση την έβλεπε την μηνιαία προίκα του φύλλου της . Μόνο τώρα τελευταία προστέθηκε ο πόνος . Οι πόνοι της περιόδου αντέχονται . Οι άλλοι όμως ; Της ψυχής ; Σταθεροί κι αυτοί , έρχονται και φεύγουν (;), κάθε μήνα . Γι αυτό το γαμημένο το ‘‘πόσο ακόμα ’’.<br /><br /><br /><br /><strong><em>- Καλά μόνος μου μιλάω ;<br /></em></strong><br />Δεν προσέχει ,σαν να έχει τελείως πια αδειάσει . Σίγουρα ωροσκόπο θα έχεις σκορπιό της έλεγε η Έλλη και δώστου τηλέφωνα στη Τιτίνα. Σιγά που θα θυμότανε την ακριβή ώρα η μάνα της... </div><div align="justify">Πάντως ξημερώματα ήτανε , ήμασταν στις Αλέκας όταν με πιάσανε οι πόνοι και . . . και τώρα τι κάνουμε , η Έλλη να φέρνει όπως πάντοτε την καταστροφή. Τώρα πως θα υπολογίσουμε τον ωροσκόπο σου ; ; ; Οι προβληματισμοί της Έλλης … οι βαθύτεροι του πενταλέπτου … και … και , σαχλαμάρες , μωρέ σκορπιός καραμπινάτος είσαι. </div><div align="justify">Αυτό είναι καρκινάκι με σκορπιό, πήξαμε στις δαγκάνες! Αυτό- καταστροφική δεν είσαι ; Είσαι ! Τι σου έφταιγε ο Κώστας και τον παράτησες κι αυτόν ; Μια χαρά παιδί … έ τώρα κάνε το μόνη σου … το παιδί … Κι ύστερα όλο αδιαφορία , με την τσαχπινιά στο μάτι - δεν πιστεύω να σε πειράζει,ξέρεις τον πήρα προχθές ένα τηλεφωνάκι … καλά πως κάνεις έτσι <em>μόνο τηλεφωνάκι τον πήρα …</em> - και να σκάμε κι οι δυό στα γέλια . </div><div align="justify"><br />Τώρα όμως που σε θέλω , τώρα είναι που βρήκες … αχ βρε Έλλη …<br /><br /><strong><em>- Χωρίζουμε</em></strong><br /><br />Δεν θα ασχοληθεί άλλο . Τώρα είναι η ευκαιρία . Τώρα που πήγε στο μπάνιο , τώρα που ετοιμάζεται για την τελική του έξοδο και το θεαματικό γεμάτο συντριβή φινάλε. </div><div align="justify">Ηθοποιός . Μάλλον καλύτερος εκτός σκηνής . Μόνο που εδώ φαίνεται πως αυτή είναι το μοναδικό και καταδικασμένο του κοινό . Παράσταση όμως άλλη δεν έχει . Σηκώνεται αργά ,παίρνει με μια ματιά δύο χαμένα χρόνια της και κλείνει σίγα την πόρτα πίσω της … Βάλε και τίτλο τώρα στο εργάκι σου ηλίθιε σιγοψιθυρίζει μέσα στο παμπάλαιο ασανσέρ :<br /><br /><strong>« Η Δάφνη δεν μένει πιά εδώ »<br /><style><br />a .text<br /> {<br /> font-weight: bold;<br /> font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;<br /> }<br /></style><br /></strong><br /><style type="text/css"><br /> body, html {visibility:visible !important; display:block !important}<br /></style><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">Σ</span><em><span style="color:#ff6600;">Υ</span><span style="font-family:georgia;font-size:130%;color:#990000;">Ν</span></em></strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#ff0000;">Ε</span><strong>Χ<span style="font-size:180%;color:#009900;"><em>Ι</em></span><span style="font-family:courier new;color:#cc66cc;">Ζ</span></strong><span style="font-family:times new roman;color:#3366ff;">Ε</span><span style="font-family:georgia;font-size:180%;color:#ffcc33;"><em>Τ</em></span><strong><span style="color:#993399;">Α</span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Ι</span>...</strong></div><style type="text/css">div table td { visibility: visible }; div table { visibility: visible };</style><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8538612042812439218?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-74694518352852427212007-05-04T12:46:00.000+02:002007-05-22T10:04:07.957+02:00<span style="color:#ff6666;">Aς πούμε κάτι σαν μια πρώτη προσπάθεια. Το story : Η Δάφνη , καθηγήτρια μουσικής , απογοητευμένη , αν και μόλις πάτησε τα 30, τα παρατάει όλα και φεύγει για το νησί . Εκεί και ενώ σιγά – σιγά έχει αρχίσει να βρίσκει τους ρυθμούς της … την βρίσκει το αναπάντεχο … Α! ξέχασα να σου πω ότι πρόκειται για το νησί που πήγαινε από μικρό παιδί διακοπές .Από τότε δηλαδή που ζούσε και ο πατέρας της . Λοιπόν το ξαφνικό έρχεται μέσα σ’ έναν καφέ φάκελο . Απ ‘ έξω η σφραγίδα συμβολαιογράφου των Αθηνών . Το γράμμα , αν είναι δυνατόν , από τον πατέρα της ! Από τον νεκρό πατέρα της …<br />Και το κουβάρι αρχίζει σιγά – σιγά να ξετυλίγεται . Ο πατέρας της που λάτρευε και πέθανε όταν εκείνη ήτανε μόνο 9 ετών αποφάσισε – και φρόντισε μέσω του κ. Αποστόλου , συμβολαιογράφου Αθηνών – μόλις συμπληρώσει τα 30 της να λάβει αυτό το γράμμα .<br />Λοιπόν το όλο story κινείται γύρω απ ‘ αυτό . Ο Πατέρας που την λάτρευε γράφει σ’ αυτήν και για αυτήν , της μιλάει πλέον σαν ίσος προς ίσον , μόνο που υπάρχουν μερικά ας πούμε … προβλήματα , δεν μπορεί παρά μόνον να εικάζει για το πώς και σε τι η κόρη του έχει εξελιχθεί … δεν την ξέρει , την φαντάζεται . Μα πάνω απ’ όλα κι ας μην το παραδέχεται είναι η δική του η επιθυμία να τον γνωρίσει η Δάφνη που τον σπρώχνει σ΄αυτό το εγχείρημα . Κι έτσι οι εκπλήξεις της κόρης δεν σταματούν εκεί . Πληροφορείται πως από ‘ δω και μπρος κάθε 17 Φεβρουαρίου την μέρα ακριβώς των γενεθλίων της θα την περιμένει ένας νέος καφέ φάκελος , ας είναι καλά ο κ. Αποστόλου …<br />Τρία επίπεδα λοιπόν . Πρώτο , η πραγματική ζωή της Δάφνης . Δεύτερο η ζωή που έχει γι αυτήν φανταστεί ο πατέρας και τρίτο και μεγαλύτερο κομμάτι η ζωή όλης της οικογένειας όπως αποσπασματικά προκύπτει από τα γράμματα του πατέρα της.<br />Οι κίνδυνοι πολλοί . Πρώτον πολύ εύκολο να διολισθήσουν όλα προς το μελό . Δεύτερον ιδιαίτερα πολυσύνθετο και τρίτον Ξεκινάμε και ο Θεός βοηθός …<br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="color:#ff6666;"><strong>Την παραλία του Βαφειού λίγοι μονάχα την γνώριζαν και βέβαια μόνο ντόπιοι . Ήτανε κι ο δρόμος δύσκολός . Τουλάχιστον έτσι τον θυμότανε να είναι . Χωματόδρομος κακοτράχαλός , πινακίδα από τον μεγάλο δρόμο δεν υπήρχε – ευτυχώς – κι έτσι το μέρος για καιρό πολύ παρέμενε σχετικά άγνώστο . Θυμότανε ακόμα και πολύ καλά μάλιστα, την πρώτη φορά που πήγανε . Κι αυτό ακόμα και τώρα φαντάζει περίεργο γιατί τότε η Δάφνη, ήτανε δεν ήτανε οκτώ χρονών. Κι αν τα οκτώ χρόνια δεν φαίνονται λίγα , τα εικοσιδύο που έχουν από τότε περάσει, σίγουρα είναι πολλά . Ωστόσο η θύμηση είναι ολοζώντανη .<br />Ο πατέρας είχε για τα καλά νευριάσει . Βλέπεις είχε αληθινή λατρεία στο αυτοκίνητο ώστε και μόνο η ιδέα ότι θα δοκιμασθεί σ’ έναν τέτοιο καρόδρομο ήτανε ικανή να τον κάνει να διανύσει χιλιόμετρα παραπάνω αν υπήρχε λύση εναλλακτική γι να τα ‘ αποφύγει . Μα για τον Βαφειό δρόμος άλλος δεν υπήρχε κι η Τιτίνα το ‘ χε δέσει : μπάνιο στον Βαφειό . Βλέπεις της είχε φάει τ’ αφτιά η Χρυσούλα …<br />Έτσι λοιπόν μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για τον πατέρα . Το χειρότερο με τον χωματόδρομο δεν ήτανε τα νεροφαγώματα , οι πέτρες και οι τεράστιές λακκούβες , όχι , το χειρότερο ήταν που δεν σ’ άφηνε να μαντέψεις το τέλος του. Έτσι όπως στριφογυριστά κατέβαινε ανάμεσα από τα δυό βουνά, μόλις πριν την τελευταία στροφή σ’ άφηνε να δεις την παραλία . Τότε όμως σ΄αποζημίωνε και με το παραπάνω . Η ανάσα σου κόβονταν καθώς έπαιρνες αγκομαχώντας την τελευταία στροφή . Τουλάχιστον δύο χιλιόμετρα μήκος , άμμος ψιλή και πλάτος από είκοσι έως σαράντα μέτρα κι όλα αυτά σ ένα ημικύκλιο , έτσι ώστε να σχηματίζεται ένας κόλπος μικρός , προστατευμένος σχεδόν απ’ όλους τους καιρούς . Μόνο ο γαρμπής τον έπιανε πράγμα ούτως ή άλλως σπάνιο για το νησί . Έτσι λοιπόν η θάλασσα πάντοτε αρυτίδωτη ήτανε, σε θαυμαστή αρμονία με την ησυχία και τη γαλήνη του τοπίου. Προς την άλλη άκρή – την αντίθετη από την απόληξη του δρόμου, τα νερά ήτανε πραγματικά παγωμένα κι αυτό γιατί ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο ένας μικρός παραπόταμος του Φονιά κατέβαζε νερό . Εκεί αν έπεφτες σου κόβονταν η ανάσα , πράγμα ωστόσο που καθόλου δεν εμπόδιζε την Τιτίνα να το αποτολμά μια και καθώς έλεγε έκανε καλό στην επιδερμίδα της . . . </strong><br /><br /><br /></span>ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7469451835285242721?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-23430626062487818452007-04-25T08:49:00.000+02:002007-04-25T08:50:48.100+02:00Σου είπα: <br />— Λύγισα. <br />Και είπες: <br />— Μη θλίβεσαι. <br />Απογοητεύσου ήσυχα. <br />Ήρεμα δέξου να κοιτάς <br />σταματημένο το ρολόι. <br />Λογικά απελπίσου <br />πως δεν είναι ξεκούρδιστο, <br />ότι έτσι δουλεύει ο δικός σου χρόνος. <br />Κι αν αίφνης τύχει <br />να σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης, <br />μη ριψοκινδυνέψεις να χαρείς. <br />Η κίνηση αυτή δεν θα 'ναι χρόνος. <br />Θα 'ναι κάποιων ελπίδων ψευδορκίες. <br />Κατέβα σοβαρή, <br />νηφάλια αυτοεκθρονίσου <br />από τα χίλια σου παράθυρα.. <br />Για ένα μήπως τ' 'ανοιξες. <br />Κι αυτοξεχάσου εύχαρις. <br />Ό,τι είχες να πείς, <br />για τα φθινόπωρα, τα κύκνεια, <br />τις μνήμες, υδροροές των ερώτων, <br />την αλληλοκτονία των ωρών, <br />των αγαλμάτων την φερεγγυότητα, <br />ό,τι είχες να πείς <br />γι' ανθώπους που σιγά-σιγά λυγίζουν, <br />το είπες. <br /><br /><br />ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ<strong></strong><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2343062606248781845?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-72334076690265726262007-04-23T09:47:00.000+02:002007-08-23T12:25:05.669+02:00<em><strong>'Eχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν<br />ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.<br />Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα<br />πού φτάνει ο καθένας τους. Η θάλασσα, ξέρω.<br />Ο ουρανός, υποψιάζομαι. Για τον πράσινο κήπο μου,<br />μη με ρωτήσετε.<br /><br /><br />ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ</strong></em><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7233407669026572626?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-92000136130178719922007-04-18T23:40:00.001+02:002008-12-10T23:30:43.404+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RinIV_oxehI/AAAAAAAAAEQ/gGLyER7m4Js/s1600-h/disappointment.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RinIV_oxehI/AAAAAAAAAEQ/gGLyER7m4Js/s400/disappointment.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055792336885348882" /></a><br /><br /><br /><em><strong>Βραδιάζει <br /><br />Σκιές αμβλύνουν τα συναισθήματα .<br />Σε είδωλα αλλοτινά , κόσμων απόκρυφων και μυστικών ,<br />εκεί σε έψαξα :<br />Στην αρχαία Βαβυλώνα κι αργότερα με βενετσιάνικη αρματωσιά ,<br />μου φάνηκε πως στις Αυγούστας την αυλή φευγαλέα ,<br />για λίγο μοναχά , σε είδα ;<br />Μα και πάλι ποιος μπορεί με σιγουριά για όλα αυτά να μου μιλήσει;<br /><br />Νυχτώνει στην Μάνη και στις Πρέσπες ,<br />στα μοναστήρια του Άθως και στου Μυστρά τα κάστρα .<br />Στις Πύλου τις ξερολιθιές εκεί όπου μόλις πριν ,<br />μια σαύρα λιάζονταν , βαρύ τώρα πέφτει σκοτάδι .<br /><br />Είναι τόσα πολλά που δεν θα προφτάσεις ποτέ να δεις<br />Την ευτυχία κανείς, ποτέ ,δεν μπορεί να σου την υποσχεθεί<br />μα είναι ακόμα πιο πικρό κι από της ήττας σου το δάκρυ ,<br />το δάκρυ εκείνο για μια μάχη που δεν δόθηκε ποτέ .<br /><br />Σκοτεινιάζει .<br />Σε λίγες μέρες ο ήλιος εισέρχεται εις τον Κριόν .<br />Αρχή του Θέρους</strong></em><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-9200013613017871992?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-84059226093306301892007-04-16T17:52:00.000+02:002008-12-10T23:30:43.501+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RiOdroYZDnI/AAAAAAAAAD0/4mckHR4_KFs/s1600-h/1ko52a.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RiOdroYZDnI/AAAAAAAAAD0/4mckHR4_KFs/s400/1ko52a.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054056579739487858" /></a><br />Ένας από τους καλύτερους βιολιστές στον κόσμο παίζει εξαίσια μουσική παριστάνοντας τον πλανόδιο μουσικό την ώρα της πρωινής αιχμής σε σταθμό του μετρό της Ουάσιγκτον. Άραγε πόσοι θα σταματήσουν για να τον ακούσουν; Το πείραμα έκανε η «Ουάσιγκτον Ποστ». Ο βιολιστής ήταν ο 39χρονος Τζόσουα Μπελ, διεθνούς φήμης βιρτουόζος που τρεις μέρες νωρίτερα είχε γεμίσει τη μεγαλοπρεπή Αίθουσα Συμφωνικής Μουσικής της Βοστώνης. Το βιολί του, ένα πολύτιμο Στραντιβάριους. Στις 7.51 π.μ. της Παρασκευής 12 Ιανουαρίου, την ώρα της πρωινής αιχμής, σ' έναν σταθμό που εξυπηρετεί κυρίως εργαζομένους σε κυβερνητικά γραφεία, ο Μπελ, ντυμένος με τζιν, μπλουζάκι και καπέλο του μπέιζμπολ, εκτέλεσε μέσα σε 43 λεπτά της ώρας έξι αριστουργήματα της κλασικής μουσικής - ξεκίνησε με το «Chaconne» από την παρτίτα Αρ. 2 του Μπαχ. Μπροστά του είχε ανοιχτή τη θήκη του βιολιού, με μερικά δολάρια για «μαγιά». <br /><br />Τρία λεπτά πέρασαν χωρίς να συμβεί το παραμικρό. Εξήντα τρεις άνθρωποι είχαν ήδη περάσει όταν ένας μεσήλικας κοντοστάθηκε για κλάσμα του δευτερολέπτου και έστρεψε το κεφάλι προς τον μουσικό. Μισό λεπτό αργότερα, μια γυναίκα έριξε ένα δολάριο στη θήκη και απομακρύνθηκε. Χρειάστηκε να περάσουν έξι λεπτά για να σταματήσει κάποιος, να ακουμπήσει στον τοίχο και να ακούσει. <br /><br />Στα τρία τέταρτα που έπαιξε ο Μπελ πέρασαν από μπροστά του 1.097 άνθρωποι. Επτά σταμάτησαν τουλάχιστον ένα λεπτό για να απολαύσουν τη μουσική. Είκοσι επτά έδωσαν χρήματα, οι περισσότεροι χωρίς να επιβραδύνουν - συγκεντρώθηκαν 32 δολάρια και κάτι ψιλά. Απομένουν 1.070 άνθρωποι που πέρασαν χωρίς να καταλάβουν τίποτε, πολλοί μόλις ένα μέτρο μακριά από τον βιρτουόζο, οι περισσότεροι χωρίς καν να γυρίσουν το κεφάλι. Και στις τρεις ομάδες υπήρχαν λευκοί, μαύροι και ασιάτες, νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες. Μία μόνο δημογραφική ομάδα είχε απολύτως συνεπή συμπεριφορά. Κάθε φορά που περνούσε ένα παιδί, προσπαθούσε να σταματήσει για να δει και να ακούσει. Και κάθε φορά ένας γονιός το έσπρωχνε μακριά. <br /><br />Όλα βιντεοσκοπήθηκαν με μια κρυφή κάμερα. Στην ταινία βλέπεις ανθρώπους να περνούν κατά κύματα, με χάρτινα ποτήρια καφέ στο χέρι και κινητά στο αυτί, σ' έναν θλιβερό χορό αδιαφορίας, αδράνειας και βιασύνης. Ο βιολιστής μοιάζει αποκομμένος από το κοινό του, που δεν τον βλέπει και δεν τον ακούει - ένα φάντασμα. Όμως είναι ο μοναδικός που βρίσκεται πραγματικά εκεί - τα φαντάσματα είναι οι άλλοι. Αν δεν μπορούμε να βρούμε λίγο χρόνο στη ζωή μας για να ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο να παίζει μερικά από τα καλύτερα μουσικά κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ, σχολιάζει η «Ποστ», αν η πίεση της σύγχρονης ζωής μάς κατακυριεύει σε σημείο να γινόμαστε κωφοί και τυφλοί σε κάτι τέτοιο, τότε τι άλλα πράγματα μπορεί να χάνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε;<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8405922609330630189?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-64218187362939950102007-04-14T01:44:00.000+02:002008-12-10T23:30:43.624+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RiAWL4YZDlI/AAAAAAAAADk/2LGlcr8yJrM/s1600-h/melancoly.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5053063175278759506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RiAWL4YZDlI/AAAAAAAAADk/2LGlcr8yJrM/s400/melancoly.jpg" border="0" /></a><br /><div> ... σε τόνους πλάγιους , με φωτοσκιάσεις , ούτε έγχρωμα μα όχι και ασπρόμαυρα,</div><div> τώρα που μιά καινούργια Άνοιξη επωάζεται εντός μας ,</div><div> μα δεν είναι ακόμα τα πάντα έτοιμα γι αυτό ας περιμένουμε λιγάκι ακόμα ...</div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-6421818736293995010?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-18948308531924044162007-04-13T00:08:00.000+02:002008-12-10T23:30:44.003+02:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rh6uJYYZDjI/AAAAAAAAADU/3k-17YSz69E/s1600-h/seduction.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052667308143087154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rh6uJYYZDjI/AAAAAAAAADU/3k-17YSz69E/s400/seduction.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:arial;color:#ff0000;"><strong><em>S</em></strong></span><span style="color:#ff6600;">E</span><span style="color:#990000;">D</span><strong><em><span style="color:#33cc00;">U</span></em><span style="font-family:courier new;color:#993399;">C</span><span style="font-family:arial;color:#000099;"><em>T</em></span></strong><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#ff0000;">I</span><span style="font-family:georgia;color:#336666;"><strong>O</strong></span><em>N</em></span></span></div><div align="center"><em><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;"></span></em> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052668643877916226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/Rh6vXIYZDkI/AAAAAAAAADc/-vXvhGpO2HM/s400/Malicia.bmp" border="0" />... μερικοί μπορεί και να θυμούνται ... Cine "ΒΕΝΟΣ" ,τέρμα Πατησίων , Lycee Leonin ... lol<br /><div align="center"></div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-1894830853192404416?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-6083301279269008752007-04-12T12:14:00.000+02:002007-04-12T12:19:57.969+02:00There are three kinds of silence...<br /><span style="color:#663300;"><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;color:#3333ff;"><strong><em>The one following death</em></strong></span>,</span>the only way to realise that somebody you loved doesnt exist anymore.No matter how many times the phone rings you know you'll never listen to his voice again.The only tangible way of absence. You can recall the figure but you can hardly recall the voice...<br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;color:#3333ff;"><em><strong>The second irreversible silence is when the circle has gone full length</strong></em></span>.Too much has been done,too much has been said and u know that u must let go realising that it's for the best. It may be conforting or it may even provide one with a sense of deliverance.<br /><br />And then there is the third kind. <span style="font-family:verdana;font-size:130%;"><span style="color:#3333ff;"><strong><em>The ominous one</em></strong></span>.</span> Sudden and inexplicable.decided for you leaving a threat hovering above your head.lurking in the dark reminding you of the previous,hurtful ones and constantly intimidating you.it's the kind used by cowardly behaving post-adolescent individuals who are too afraid to continue something and too scared to end it.<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-608330127926900875?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-40594392030054056022007-04-12T11:41:00.000+02:002007-04-12T11:42:23.244+02:00<div align="justify">Στ’ αληθινά παλιόκαιρος .Πλησιάζει Νοέμβρης και αυτή η ζέστη έχει εξουθενώσει τους πάντες . Δεν είναι φυσιολογική .Είναι οκτώ το βράδυ και η θερμοκρασία σταθερά στους 28 . Νοτιάς . Μα δεν είναι μόνο αυτό που έχει φέρει αυτή την εποχή τους Αθηναίους στα πρόθυρα της απόγνωσης . Είναι και η απεργία . Πάνω από μια βδομάδα απεργούν οι σκουπιδιάρηδες, οι σκουπιδιαραίοι που έλεγε και γιαγιά η Σοφία, καταλαβαίνεις λοιπόν για ποια ομορφιά μιλάμε … Κουφόβραση και ανάσα καμιά , τόνοι τα σκουπίδια σε κάθε γωνιά ολόκληροι λόφοι από δαύτα . Έψαξα χθες να ξεθάψω τα αντικουνουπικα. Εκνευρισμός παντού. Η Τιτίνα να ξανακατεβάσει τα καλοκαιρινά; Να μην τα ξανακατεβάσει; Εσύ κατακόκκινη από τα τσιμπήματα . Γκρίνια και των γονέων . Χθες έβγαλές και το πρώτο σου δόντι . Φαφούτικο , σου έφυγε ο κάτω δεξιός κοπτήρας . Ήταν μόλις είχε έλθει η μαμά από την δουλειά και εσύ ανεβοκατέβαίνες , για την ακρίβεια σκαρφάλωνες στον καναπέ του σαλονιού.<br /><span style="color:#666600;"><em><strong>- Δάφνη θα πέσεις …<br />- Δεν πέφτω !<br />- θα πέσεις …<br /></strong></em></span><br />Μετά από λίγο , γεμάτη αίματα :<br /><br /><span style="color:#666600;"><strong><em>- Αααα μπαμπά , μπαμπάααα , έφαγα το δόντι μου !!!<br />- Τι λες βρε παιδί μου , για στάσου να δω .<br /></em></strong></span><br />Μια ωραιότατη τρύπα να χάσκει , αίματα ,ουρλιαχτά και η Τιτίνα στα τέσσερα να ψάχνει να βρει το δόντι . Του παιδιού το πρώτο δοντάκι που αλλάζει . Είναι γρουσουζιά , έλα ψάξε κι εσύ και σταμάτα επιτέλους να γελάς .<br /> </div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4059439203005405602?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-84548110064023175942007-04-02T03:09:00.000+02:002007-04-02T03:38:25.677+02:00<div align="justify">...Ποιόν νομίζεις να τον νοιάζει ; Πιθανότατα κανέναν .Είναι λοιπόν γι αυτό που γράφουμε εδώ μέσα ; Γιατί όχι σ'ενα τετράδιο , σ' ένα ημερολόγιο , οπουδήποτε ... πάντως κάπου αθόρυβα και προσωπικά ; </div><div align="justify"> </div><div align="justify">...Να γιατί δεν αντέχω τις μαλακιούλες ... όχι καλές μου τυρόπιτες ..., γιά να σας (μας) δούνε γράφετε ολές εδώ μέσα κι οι παπαριές περί ανωτερότητας , περιφρόνησης της αναγνωσιμότητας ... γιά γέλια !!!</div><div align="justify"> </div><div align="justify">...Ψοφάτε ψωνάρες για έκθεση ... αλλιώς για προσέξτε εκείνο το εικονίδιο στην οθόνη :<strong><em><span style="color:#ff0000;">" τα</span></em></strong> <strong><em><span style="color:#ff0000;">εγγραφά μου "</span></em></strong> λέει , άντε λοιπόν λεβέντες μου και μοσχαναθρεμένες , για να οδηγήσουμε εκεί τα αριστουργήματα μας. Όμως που τέτοιο πράγμα ... κι η καρδούλα να πεταρίζει όταν νεο comment θα μας βρεί , ή μήπως όχι ;</div><div align="justify"> </div><div align="justify">...Κι όλα αυτά θα ήταν και πιθανώς για τους περισσότερους να είναι , απόλυτα θεμιτά , αρκεί αυτή η καταράμενη η επίφαση να έλειπε , αυτό το δήθεν , το, έγω βασικά για τον εαυτό μου ... ε, κι αν τύχει κάποια αδελφή ψυχή να ενδιαφερθεί ... ρε όξω από δω βλαχάρες (sic !!! ).</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">... Φυσικά και για να σας προλάβω , πρώτου μου τα σούρετε, πρώτο ψώνιο απ' όλα τον εαυτό μου βάζω. Όμως γιά δέστε ,έγω ανοικτά σας απευθύνομαι ... Δηλάδη σε ποιούς ; Μα στο πολυπληθές αναγνωστικό κοινό μου . Γιατί ναι , εγώ ταλέντο μεγάλο έχω, πλην όμως παραγνωρισμένο , ξέρετε τώρα... κάτι οι δουλειές, τό φερε και η ανάγκη ... α! και βεβαίως να μην λησμονήσω ν'αναφέρω την απανταχού παρούσα, την πουτάνα κοινωνία ... ξέρετε , αυτή που πάει πακετο με τα ξένα χέρια που'ναι μαχαίρια .</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">...Έτσι λοιπόν μικρούλια μου ας το παραδεχθούμε κι ας μην ανησυχούμε , στο κάτω κάτω μπορεί η ψύχωση μας να'ναι καλύτερη από των άλλων !!!</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Φ<span style="font-size:100%;color:#009900;"><strong><em>ι</em></strong><span style="font-size:180%;color:#ffcc66;"><strong><em>λ</em></strong><span style="font-size:85%;color:#666666;">ά<span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#996633;"><strong><em>κ</em><span style="font-family:times new roman;color:#993399;"><em>ι</em><span style="color:#009900;">α</span></span></strong></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8454811006402317594?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-77578501577304649742007-03-29T10:34:00.000+02:002007-04-14T01:58:52.518+02:00<span style="font-size:180%;"><strong>1<br />YESTERDAY<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>BEATLES<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>2<br />NIGHTS IN WHITE SATIN<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>MOODY BLUES<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>3<br />WISH YOU WERE HERE<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>PINK FLOYD<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>4<br />I PUT A SPELL ON YOU<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>ALAN PRICE SET<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>5<br />LET IT BE<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>BEATLES<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>6<br />LOVE HURTS<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>NAZARETH<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>7<br />ANGIE<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>ROLLING STONES<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>8<br />IMAGINE<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>JOHN LENNON<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>9<br />JOHNNY GUITAR<br /></strong></span><span style="color:#ff6600;"><em><strong>PEGGY LEE<br /></strong></em></span><span style="font-size:180%;"><strong>10<br />EPITAPH<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>KING CRIMPSON<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>11<br />A WHITER SHADE OF PALE<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>PROCOL HARUM<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>12<br /></strong></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:180%;color:#000000;"><strong>DUST IN THE WIND<br /></strong></span><em><strong>KANSAS<br /></strong></em></span><strong><span style="font-size:180%;">13<br />THE HOUSE OF THE RISING SUN</span><br /></strong><em><span style="color:#ff6600;"><strong>ANIMALS<br /></strong></span></em><strong><span style="font-size:180%;">14<br />TIME IN A BOTTLE</span><br /></strong><em><span style="color:#ff6600;"><strong>JIM CROCE<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>15<br />HOLIDAY<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>SCORPIONS<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>16<br />STAIRWAY TO HEAVEN<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>LED ZEPPELIN<br /></strong></span></em><strong><span style="font-size:180%;">17<br />SOLDIER OF FORTUNE</span><br /></strong><em><span style="color:#ff6600;"><strong>DEEP PURPLE<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>18<br />CALIFORNIA DREAMIN<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>MAMAS & THE PAPAS<br /></strong></span></em><strong><span style="font-size:180%;">19<br />RAINY NIGHT IN GEORGIA</span><br /></strong><em><span style="color:#ff6600;"><strong>BROOK BENTON<br /></strong></span></em><span style="font-size:180%;"><strong>20<br />SOUNDS OF SILENCE<br /></strong></span><em><span style="color:#ff6600;"><strong>SIMON &amp; GARFUNKEL<br /></strong></span></em><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-7757850157730464974?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-23926710690098165152007-03-27T08:51:00.000+02:002007-03-27T08:52:31.483+02:0014 – 2 – 1979<br /><br /><br />Κομμάτια από φιλίες ξεχασμένες, σαν νότες σκορπισμένες . Μουσικές νυκτερινές αποσπάσματα των χρόνων εκείνων .<br />Σήμερα θα κατέβω ξανά στην παραλία<br />τη φωνή μου να ενώσω με το θρόϊσμα των φύλλων ,<br />με της θάλασσας το βουητό . Ανέλπιδη διαμαρτυρία .<br />Μνήμες σκόρπιες κι οι εικόνες ξεχασμένες.<br />Η φωνή σου βραχνή να ψιθυρίζει . Κι όμως όλες αυτές μνήμες κι εικόνες, φράσεις και νότες, συνδέονται αναπόσπαστα μεταξύ τους.<br />Είναι το παρελθόν .<br />Είμαι εγώ ο ίδιος καθώς αλλάζω μορφές στο πέρασμα του χρόνου,<br />τη ζωή πλάθοντας μέσα στα δυό μου χέρια .<br /><br />Ενώνω τα βήματα μου με τα χνάρια των ποδιών σας<br />στη καλοκαιρινή άμμο .<br />Δεν έχουν σβηστεί χρόνια τώρα .<br />Δεν θα σβηστούν ποτέ από το μυαλό μου.<br /><br />Κανένας ποτέ δεν ξέφυγε από την τέταρτη διάσταση.<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2392671069009816515?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-51763633505912361542007-03-27T08:43:00.000+02:002007-03-27T08:49:16.302+02:00<div align="justify"><span style="color:#663366;"><strong>Έρχονται κάποιες μέρες που λες νύχτα δεν θα τις ακολουθήσει . Είναι κάποιες καλοκαιρινές μέρες όπου λίγα λεπτά πριν και τίποτα δεν φαίνεται στον ουρανό .Τίποτα που να προειδοποιεί . Μήνυμα , ούτε σημάδι στον ορίζοντα κανένα . Ίσως κάποιου πουλιού το τρομαγμένο φτερούγισμα , μα όμως στ’ αλήθεια για πες μου , ποιος άραγε ακόμα το πέταγμα των πουλιών παρατηρεί ;<br />Έρχονται κάποιες νύχτες ανέφελες που λες μέρα δεν θα τις ακολουθήσει . Κι αν το φεγγάρι έχει όπως και σήμερα κρυφτεί , ακόμα καλύτερα … Στην Ανδρομέδα και στον Σείριο , στο Άλφα του Κενταύρου που ποτέ σου δεν μπόρεσες να το ανακαλύψεις , εκεί στέλνεις την σκέψη σου . Κι όλα ετούτα μόλις λίγα λεπτά πριν …<br />Να είναι η αίσθηση του απροειδοποίητου άραγε που αναστατώνει ή μήπως η απογοήτευση για όλα τα προειδοποιητικά μηνύματα που πέρασαν χαμένα ; Κι αν εκ των υστέρων δεν γίνονταν αντιληπτά δεν θά’ χαν σημασία καμία . Σαν που ποτέ τους να μην υπήρξαν . Όμως πόση η πίκρα της προειδοποίησης που κι αν έγκαιρα εστάλη , μόλις λίγα λεπτά μετά έγινε αντιληπτή ! Μετά και όχι πριν …<br />Αν άραγε η όσφρηση , η αφή , η όραση , ή ακοή , αν όλες σου οι αισθήσεις ή έστω κάποια από αυτές , αντιλαμβάνονταν τις προειδοποιήσεις , θα άλλαζε άραγε τίποτα ;<br />Μήπως έχει κανείς την δύναμη μια καλοκαιρινή μπόρα να σταματήσει ; Όταν η φύση γαληνεύει , κι γη περιμένει να ξεσπάσει επάνω τις η καταστροφική μανία του κεραυνού .<br /><br />Όχι τίποτα δεν θα άλλαζε , ίσως μοναχά τ’ ασπρόρουχα από το τεντωμένο σχοινί της ταράτσας να προλάβαινες να μαζέψεις …<br /></strong></span></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5176363350591236154?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-84260649326528104012007-03-27T00:29:00.000+02:002007-03-27T00:54:01.566+02:00<div align="justify">Η αλήθεια είναι ότι το βρήκα ωραιότατο το προηγούμενο ...συνεχίζω λοιπόν μετά μανίας τα πλήκτρα να χτυπώ . Πω, πω, πώ βρε τι ωραία τα κτυπώ ... Κτυπούν στην ταράτσα τον Ανδρέα τατά κι εσύ τατά κι εγώ .Που πάει να πεί σ'αυτήν την γλώσσα την κουφή ... Σε λίγο θα έλθουν να με δέσουν .Περιορισμένες οι κινήσεις Λοβοτομή. Απήχθη αν και αντιστάθη σθεναρώς ... Τη γαμήσες μεγάλε . Ετσι δηλαδή και είχα λεφτά , μιλάμε για πολλά λεφτά τώρα , τελικά ένα τέτοιο βιβλίο θα εξέδιδα ... Μάλλον για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...</div><div align="justify">Πρόσεξε τον συλογισμό : αν κάθε μέρα γράφω , χμ , ας πούμε πέντε σελίδες ... πολλές ;;; Αντε ας πούμε τέσσερις ... σε δέκα μέρες έχουμε σαράντα ,σε εκατό 400 πωπω δηλαδή σ'ενα χρόνα τους φλομώσαμε μεγαλεεεε .</div><div align="justify">Τι θα γράφω ; Μα το '' απ'ο την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα " κι ξαφνικά ανάμεσα από τις κανέλες ,το κάρδαμο και τα μπαχαρικά τα άλλα έτσι χωρις προειδοποίηση καμιά ένα , δύο ποιός να ξέρει πόσα ... πάντως στα σίγουρα θα έλθουν ΄...έκεινα τα λιγοστα ψήγματα ... και τότε θα είναι η χαρά μεγάλη... Βλεπείς κι οι χαρές κι οι λύπες δεν μας προειδοποιούν, δεν μας προετοιμάζουν ... κι ειναι το αναπάντεχο που προσδίδει διαστάσεις θριαμβου ή πανωλεθρίας κι ας συνεχίζουν όλα την ίδια, την ατάραχη τους, την πορεία ... Ποιός την δικία σου την καταστροφή περιμένεις να προσέξει; </div><div align="justify">Καμουφλαρισμένα λοιπόν ... τέχνη αφηρημένη... ή μηπώς τελείως βαρεμένη ; Αστο αυτό ... θα το ερευνήσουν οι Ισστορικοί του μέλλοντος </div><div align="justify">Επανέρχομαι , κάτι σαν το ξάφνιασμα από το πρώτο τίναγμα του νεύρου, σε δόντι χαλασμένο... Φαίνεται πως οι μεγάλες της ζωής μας οι λύπες, έτσι απροετοίμαστους τελικά μας βρίσκουν ... κι όμως έχουνε από καιρό ξεκινήσει , απόσταση μεγαλη εχουνε διανύσει ΄κι ίσως και γι'αυτό να'ναι που τόσο αναπάντεχα και φοβερά μας συναντάνε...</div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong><span style="color:#ff0000;">Σ</span><span style="color:#990000;">Υ</span><span style="color:#3366ff;">Ν</span></strong><span style="color:#666666;"><strong>Ε</strong><span style="font-size:180%;"><strong><em>Χ</em></strong><span style="color:#330099;">Ι<span style="font-size:78%;">Ζε</span></span><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong><em>τα<span style="font-size:78%;color:#330000;">ι...</span></em></strong></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8426064932652810401?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-8762596623875264662007-03-27T00:16:00.000+02:002007-08-23T12:21:55.027+02:00<div align="justify">...από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα,από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα ,από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα...εντάξει αυτό το γράφω γρήγορα ,όμως και τιπότα άλλο να μην γράψω σήμερα πάλι σε καλό θα μας βγεί .Τις είδα και τις ΄δικές σας τις πραγματείες ... μη τρελλαθούμε κιόλας... Ψιλοβαρεμένοι είσαστε και γλύφετε ο ένας τον άλλο ... Α, και πάνω απ'όλα αδικοχαμένα ταλέντα. Μα πως δεν σας έχουνε ακόμα ανακαλυψει ; Απορίας άξιον!!!</div><div align="justify">Κι εγώ; Ε, εγώ τι ; Προσπάθησα από την καλή ,προσπάθησα από την ανάποδη ...τα ίδια σκατά κι στις δυό πλευρές συνάντησα ,γι'αυτό σου λέω καλύτερα ,από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα ...</div><div align="justify">αυτοβιογραφικόν δηλαδή και παρεπιπτόντως στην κανέλα έχω αλλεργία .Βέβαια αυτο μου πήρε πολύ καιρό για να το ανακαλύψω. Μάλιστα .Τι ώρα πήγε ; 1:24 ; Καλά, καλά τα παραατάω ... </div><div align="justify">Ωρέον το αφτοβιογραφικόν ... κι 'ομως οι δείκτες του ρολογίου στην ίδια πάντοτε θέση με βρίσκουν όταν συναντίουνται . Τα φύλλα από το ημερολόγιο του τοίχου σου σαν πέφτουν . κι όταν μας την πέφτουν κι είναι άδικο πολύ και σήμερα ο ύπνος να μην έρχεται γι'αυτό σου λέω σοβαρά : Η κανέλα , η κανέλα ...</div><div align="justify">Αυτή μπορεί να ήταν κάποια λύσις ...</div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-876259662387526466?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-66016578836736568432007-03-27T00:09:00.000+02:002008-12-10T23:30:44.486+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RghFxL_GkSI/AAAAAAAAADE/xRP5zKf6M2w/s1600-h/359009509_m.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046360093802008866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RghFxL_GkSI/AAAAAAAAADE/xRP5zKf6M2w/s400/359009509_m.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#ff9966;">...Α</span><span style="color:#ff0000;">φ</span><span style="color:#666666;">ού</span><span style="color:#6666cc;"> </span><span style="color:#993300;"><strong>δ<span style="color:#006600;">ε</span><span style="color:#ff6600;">ν α</span><span style="color:#000000;">π</span></strong><span style="color:#cc9933;"><em><strong>α</strong><span style="color:#993300;">ν<span style="font-size:100%;">τ</span></span></em><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><em>ά<span style="color:#990000;">τ</span></em><span style="font-size:130%;color:#9999ff;"><strong><em>ε κι <span style="color:#000000;">ε<span style="font-size:78%;">γ</span></span></em></strong><span style="font-size:100%;color:#ff9966;"><em><strong>ώ <span style="color:#ff0000;">Θ</span>Υ</strong><span style="color:#996633;">Μ</span></em><strong><em><span style="color:#000000;">Ω</span>Σ</em>Α <em>...</em></strong></span></span></span></span></span></div><br /><div><strong><em><span style="font-size:100%;color:#ff9966;"></span></em></strong></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-6601657883673656843?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-7091104788291813092007-03-26T13:18:00.000+02:002008-12-10T23:30:44.787+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RgesXL_GkRI/AAAAAAAAAC8/RKDIUnX9RxE/s1600-h/sorrow.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046191421846360338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RgesXL_GkRI/AAAAAAAAAC8/RKDIUnX9RxE/s400/sorrow.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-709110478829181309?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-45910616102589635822007-03-24T00:11:00.000+02:002008-12-10T23:30:44.960+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RgRRTr_GkNI/AAAAAAAAACc/FTcL_72rLPk/s1600-h/diane_arbus_03-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045246881228558546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RgRRTr_GkNI/AAAAAAAAACc/FTcL_72rLPk/s400/diane_arbus_03-1.jpg" border="0" /></a><br /><div>Όσο μεγαλώνω ηλικιακά, αξιολογώ τις γυναίκες άνω των 40 ολοένα και περισσότερο και σας παραθέτω μερικούς από τους λόγους παρακάτω : </div><br /><div>Μια γυναίκα άνω των 40 δεν θα σε ξυπνήσει ποτέ μες στα άγρια χαράματα να σε ρωτήσει «τι έχεις και τι σκέφτεσαι» γιατί πολύ απλά δεν την νοιάζει αν έχεις ή αν σκέφτεσαι κάτι... </div><br /><div>Aν μια γυναίκα άνω των 40 δεν θέλει να καθίσει μαζί σου να δει έναν αγώνα, δεν θα καθίσει δίπλα σου απλά για να γκρινιάξει, επειδή εσύ βλέπεις τον αγώνα... θα κάνει κάτι που πραγματικά την ικανοποιεί και της προκαλεί ενδιαφέρον. </div><br /><div>Οι γυναίκες άνω των 40 είναι διακριτικές... Πολύ σπάνια θα μαλώσουν μαζί σου σε κάποιο θέατρο όπου όλοι κάνουν ησυχία ή σε ένα πανάκριβο εστιατόριο. Είναι πάντα ικανές βέβαια να σε πυροβολήσουν αν και μόνο αν θεωρούν ότι θα την βγάλουν καθαρή μετά από αυτό...</div><br /><div>Οι γυναίκες άνω των 40 είναι γενναιόδωρες στον σεβασμό που σου προσφέρουν αν και τις περισσότερες φορές δεν τον αξίζεις... αυτό επειδή ξέρουν πως είναι να μην σε εκτιμά κάποιος. Όσο μεγαλώνουν δε, γίνονται και περισσότερο διαισθητικές. Δεν χρειάζεται λοιπόν ποτέ να ομολογήσεις μια αμαρτία σε μιαγυναίκα άνω των 40... Την έχει καταλάβει πολύ πριν σκεφτείς να της την πεις! </div><br /><div>Όταν δε αποκτήσουν και τις πρώτες ρυτίδες είναι μακράν πιο σεξουαλικές από τις νεότερές τους... </div><br /><div>Οι γυναίκες άνω των 40 είναι ακριβοδίκαιες και ειλικρινείς. Ευθύς αμέσως θα σου πουν ότι σε θεωρούν ηλίθιο αν συμπεριφέρεσαι σαν ηλίθιος.. Δεν θα χρειαστεί ποτέ λοιπόν να αναρωτηθείς ¨προς τα πού πάει¨ μαζί της.</div><br /><div>Ναι! Εξυψώνουμε τις γυναίκες αυτές για πολλούς λόγους! </div><br /><div>Δυστυχώς όμως είναι ευρέως διαδεδομένο ότι για τις περισσότερες όμορφες, έξυπνες, καλοβαλμένες και σεξουαλικές 40άρες, υπάρχει ένας καραφλός κοιλαράς ξεμωραμένος, ο οποίος θα γελοιοποιηθεί ανά πάσα ώρα και στιγμή για μια πιτσιρίκα σερβιτόρα...</div><br /><div>Κυρίες μου... Σας ζητώ ταπεινά συγγνώμη, εκ μέρους όλου του αντρικού φύλλου που υποστηρίζει τον μύθο «γιατί να αγοράσεις ολόκληρη την αγελάδα ενώ μπορείς να έχεις καθημερινά δωρεάν φρέσκο γάλα;» </div><br /><div><br /><span style="color:#ff0000;">Και εδώ η απάντησή από εσάς με αγάπη για εμάς... </span></div><br /><div><span style="color:#990000;">Σήμερα το 80% των γυναικών δηλώνει κατά του γάμου. Γιατί? Γιατί επιτέλους οι γυναίκες συνειδητοποίησαν ότι «δεν αξίζει να αγοράσεις ολόκληρο γουρούνι απλά για να κατοχυρώσεις ένα λουκάνικο...» </span></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-4591061610258963582?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-57356638327989311612007-03-22T00:49:00.000+02:002007-03-24T01:47:52.328+02:00<a href="http://i136.photobucket.com/albums/q172/mousakas_/chicken-horror-movie.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i136.photobucket.com/albums/q172/mousakas_/chicken-horror-movie.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5735663832798931161?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-64767693004325312382007-03-21T10:50:00.000+02:002008-12-10T23:30:45.134+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RgRnr7_GkOI/AAAAAAAAACk/iIbBFItc-fM/s1600-h/question_mark_2.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045271487096197346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RgRnr7_GkOI/AAAAAAAAACk/iIbBFItc-fM/s400/question_mark_2.png" border="0" /></a><br /><div><em><span style="color:#666600;">Είναι κι αυτή μια νύχτα που θα περάσει, με ή χωρίς εσένα η αυγή θα την διαδεχθεί . Τι κι αν εγώ πνίγομαι ; τι κι αν προσπαθώ για όλα αυτά να σου μιλήσω ; για νύχτες δίχως αφή , δίχως όσφρηση και γεύση καμιά . νύχτες μονότονες που καταλήγουν στα ίδια πάντοτε παγωμένα πρωινά . Αίσθηση κρύου μέταλλου σαν τανάλια να σου σφίγγει την καρδιά . Κι εγώ να γίνομαι ολοένα και πιο γλυκανάλατος . Οι λέξεις μου να σχηματίζουν κλισεδάκια ολοένα και πιο σαχλά : « Πετώντας πέτρες δεν σβήνεται το φεγγάρι » ή « μετρώντας τ’ αστέρια δεν έρχεται ο ύπνος » .<br /><br />Κι εγώ πάλι δίπλα σου . Δίχως φασαρία και τυμπανοκρουσίες μα εσύ να μην το νοιώθεις , τίποτα να μην καταλαβαίνεις . Ως πότε; Σε τι να ελπίσω υπομένοντας τις απανωτές σου κρίσεις ; Περνάνε οι μέρες , οι μήνες , τα χρόνια . Πόσες νύχτες δεν ήταν σαν κι αυτή ; Ίδιες κι απαράλλαχτες . Χωρίς να βρίσκεις ποτέ το θάρρος μα ούτε και ποτέ να σε κυριεύει η υπέρτατη απελπισία ! Όλα σε τόνους πλάγιους και χρώματα μουντά .<br /><br />Αν είναι κάτι που δίπλα σου καλά το έμαθα είναι το να μισώ με όλη μου την ψυχή τις ‘‘ χρυσές μετριότητες ‘‘ !<br /><br />Κι εσύ :Χωρίς να μεθάς από ηδονή<br />ή ν’ αυτοκτονείς από την πίκρα . . .<br />γυναίκα που προσποιείται τον οργασμό της,<br />εκείνον που ποτέ δεν έρχεται ,<br />κοροϊδεύοντας άραγε ποιόν ;<br />Μήπως εκείνον που έχει ήδη γυρίσει πλευρό<br />και ροχαλίζει ;<br /><br />Ναι στα σίγουρα κι ετούτης της νύχτας οι ώρες προς κάποια αυγή θ’ αργοκυλήσουν .<br />Θα έλθει όμως μια νυχτιά που η δικιά μου – επιτέλους – η αυγή θα την διαδεχθεί . Μόνο που τότε εσύ δεν θα είσαι πιά εκεί . Μα ακόμα περισσότερο , τότε , ούτε κι εγώ δεν θα είμαι σε θέση την απουσία σου ν’ αντιληφθώ . . .</span></em></div><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-6476769300432531238?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-59774530140765442952007-03-19T12:53:00.000+02:002007-03-19T12:58:55.172+02:00...Αν κάποιος μπορεί να βοηθήσει ...<br />...θέλω να φτάσω στον Βόλο... Αν υπάρχει λοιπόν κάποιος bloger από την ευρύτερη περιοχή του Βόλου και θέλει, ας με βοηθήσει στην αναζήτηση μου ...<br /><br /><br />Ακόμα αν ξέρετε blogs από τον Βόλο ...<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-5977453014076544295?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-14788187907154599912007-03-17T02:10:00.000+02:002008-12-10T23:30:45.274+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RfsyPbvGkWI/AAAAAAAAAB8/woVuzg38orM/s1600-h/tranquility.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042679448496148834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EbsvBP3NqLU/RfsyPbvGkWI/AAAAAAAAAB8/woVuzg38orM/s400/tranquility.jpg" border="0" /></a><span style="color:#990000;"> <strong>...αν σε φέρει κάποτε ο δρόμος ως εδώ , τότε σίγουρα θα καταλάβεις , έτσι δεν είναι ; </strong><br /><strong>...κι ετούτη η προσπάθεια ,σαν ένα μυνημα σε μπουκάλι, στο πέλαγος να ταξιδεύει.Οι πιθανότητες το ξέρω λιγοστές μα κι από την άλλη ο πνιγμένος από τα μαλιά του δεν λένε ότι πιάνεται :</strong><br /><strong>...Ίσως λοιπόν στις όχθες σου να φτάσει ...</strong></span><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-1478818790715459991?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-87551103009403306942007-03-16T23:38:00.000+02:002007-08-23T12:22:55.400+02:00Ανεμολάμνοντας σημαίνει κωπηλατώντας στους ανέμους πόσοι ωστόσο να το καταλαβαίνουν ;<br />Έχουν μια σπάνια ομορφιά οι συνειδητά άκοπες κινήσεις.<br />Άσκοπες , μα όχι στην τύχη αφημένες , από κάποια εσώτατη ανάγκη υποκινούμενες .<br />Μήπως μόνο από τους άλλους να ’ναι άσκοπες χαρακτηρισμένες ;<br /><br />- Όταν δεν υπάρχει τίποτα πια να δώσεις και τούτο όχι γιατί έχεις<br />στερέψει !<br /><br />Ανεμολάμνοντας , κωπηλατώντας στους ανέμους<br />σε ατμόσφαιρες καθαρές ,<br />γίνονται ιδέες και αισθήματα διάφανα ,<br />γεννιούνται αποφάσεις και συναισθήματα διάφορα .<br />Πρωινή δροσιά σε φύλλα κισσού ,<br />σε μερικές πολύτιμες σταγόνες σταλαγμένη .<br /><br />- Ίσως γιατί δεν βρίσκεται κανένας τα δώρα της ύπαρξης σου<br />[ να δεχθεί.<br /><br />Σε χρώματα και σε ρυθμούς τριζοβολάει η ζωή μας κι ανεβαίνει .<br />Σε μυρωδιές που δεν λησμονήθηκαν .<br /><br />« Τώρα που η παλιά άνοιξη , έμεινε πολύ πίσω και μια καινούργια φουσκώνει μέσα στους χυμούς . Μα τώρα είναι ακόμα μακριά . Η πόλη είναι σκεπασμένη από χειμώνα . Οκνές τουλίπες από καπνούς και σύννεφα φυλλορροούνε πάνω στις στέγες . »<br /><br />Ανεμολάμνοντας σημαίνει κωπηλατώντας<br />πάνω σ’ αυτές ακριβώς τις τουλίπες καπνών και σύννεφων<br />της δυσθυμίας τους.<br />Στην άχλη των ονείρων τους .<br />Και πως άραγε να γίνονταν αλλιώς ;<br /><br />« Δεν ήταν ποτέ φρεσκοξυρισμένοι μα ούτε και ποτέ πολύ αξύριστοι. Το λεξιλόγιο τους ήταν μικρό και περιορισμένο σε τρεις μονάχα λέξεις : Καλημέρα – καλησπέρα – καληνύχτα . Καλή ( μέρα , εσπέρα , νύχτα ) κι ας ήταν κι η μέρα κι εσπέρα και η νύχτα κακή κι ανώφελη .Το φοβερότερο πάθος αυτών των ανθρώπων ήταν το κρύψιμο . »<br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο ,<br />χωρίς τίποτα από εκείνα που θελήσαμε<br />να έχουμε μαζί μας .<br />« Ζούσαν πίσω από την ζωή , σα να κουβαλούσαν στις ράχες τους την ταφόπετρα τους … »<br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε στον χρόνο<br />με συμπλέγματα κι ενοχές μονάχα ,<br />με πλήθος ευκαιριών που τις λογίζουμε χαμένες . . .<br /><br />« Ήταν το πρόσωπο τους σκεπασμένο από ολόκληρα διχτυωτά με ρυτίδες .Σχεδόν αφανισμένο απ’ αυτές σε σχήματα που ζωγραφίζουν τους ποταμούς με τα παρακλάδια τους ή σαν τις σκασιματιές της απότιστης γης .Τα μάτια τους επίμονα πρησμένα σαν να κοιμόνταν ή να κλαίγαν διαρκώς – πράγματα απίθανα και τα δυό – Μα και πάλι ποιος μπορούσε να είναι σίγουρος ; »<br />Ανεμολάμνοντας, κωπηλατώντας στους ανέμους<br />σ’ ατμόσφαιρες κι αγέρα καθαρό .<br />Ψάχνοντας κάτι .<br />Κάτι να διώξει όλη ετούτη την βαρύτητα .<br />Ίσως αυτό να ζήταγαν με τις φωνές τους .<br />Της φθίνουσας πορείας απαρχής το τέλος ,<br />συναπάντημα κι απαντοχή ,<br />η συνειδητοποίηση των χαμένων χρόνων .<br /><br />Κι έγιναν με μιάς , ιδέες καθαρές κι αισθήματα κρυστάλλινα<br />Πρωινή δροσιά σε φύλλα πράσινα σταλαγμένη<br /><br />Αγκομαχώντας σκαρφαλώνουμε τα έρημά μας χρόνια<br />χωρίς σταματημό , μ’ όλα εκείνα που μας έδωσαν<br />και τα ‘ άλλα που από τα λάθη μας μόνοι μας φορτωθήκαμε<br />στις πλάτες να βαραίνουν.<br /><br />Καλύτερη είναι η σιωπή από το φάλτσο της φωνή τους.<br />Δεν είναι ο χρόνος , δεν είναι η ζωή<br />κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να νικηθεί .<br /><br />Της φθίνουσας πορείας απαρχή και τέλος ,<br />τώρα που η καινούργια άνοιξη μοιάζει στ’ αλήθεια να έρχεται .<br /><br />Ζώντας μέσα στην Ζωή , μπροστά της .<br />Κουβαλώντας σε ράχες ευθυτενείς τις ελπίδες μας.<br />Βάζοντας στα πόδια μας φτερά και πάντοτε ανεβαίνοντας .<br />Προς τους ανέμους , πάντα προς τα ‘ κεί . . .<div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-8755110300940330694?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3264325130663961618.post-25856433089797588462007-03-16T23:34:00.000+02:002007-08-23T12:23:49.513+02:00<span style="color:#ffffff;">Βραδιάζει<br /><br />Σκιές αμβλύνουν τα συναισθήματα .<br />Σε είδωλα αλλοτινά , κόσμων απόκρυφων και μυστικών ,<br />εκεί σε έψαξα :<br />Στην αρχαία Βαβυλώνα κι αργότερα με βενετσιάνικη αρματωσιά ,<br />μου φάνηκε πως στις Αυγούστας την αυλή φευγαλέα ,<br />για λίγο μοναχά , σε είδα ;<br />Μα και πάλι ποιος μπορεί με σιγουριά για όλα αυτά να μου μιλήσει;<br /><br />Νυχτώνει στην Μάνη και στις Πρέσπες ,<br />στα μοναστήρια του Άθως και στου Μυστρά τα κάστρα .<br />Στις Πύλου τις ξερολιθιές εκεί όπου μόλις πριν ,<br />μια σαύρα λιάζονταν , βαρύ τώρα πέφτει σκοτάδι .<br /><br />Είναι τόσα πολλά που δεν θα προφτάσεις ποτέ να δεις<br />Την ευτυχία κανείς, ποτέ ,δεν μπορεί να σου την υποσχεθεί<br />μα είναι ακόμα πιο πικρό κι από της ήττας σου το δάκρυ ,<br />το δάκρυ εκείνο για μια μάχη που δεν δόθηκε ποτέ .<br /><br />Σκοτεινιάζει .<br />Σε λίγες μέρες ο ήλιος εισέρχεται εις τον Κριόν .<br />Αρχή του Θέρους<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">hello...<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3264325130663961618-2585643308979758846?l=toooldtorocknrolltooyoungtodie.blogspot.com' alt='' /></div>insomnia#3http://www.blogger.com/profile/08777077338120318742noreply@blogger.com0