απολύτως παράλογον !!!

Η χθεσινή μέρα ξεκίνησε μέσα στην καθημερινή τρέλλα . Έπρεπε όσο το δυνατόν νωρίτερα να βρεθώ στο Υποθηκοφυλακειο Νέου Φαλήρου. Όσο το δυνατόν νωρίτερα ε ;;; Καλά .... Καταρχήν αφότου έχω ξεκινήσει συνειδητοποιώ ότι έχω πάρει λάθος αυτοκίνητο κι έτσι μιά και δεν κυκλοφορώ αποφασίζω να πάω από Αττική οδό μη γνωρίζοντας βέβαια πως ακριβώς από εκεί, θα βρεθώ στην Λ. Αμφιθέας ... Καλά σιγά που δεν θα το βρω !!!
Τρία τέταρτα μετά είμαι μπλοκαρισμένος κάπου μέσα στο Παγκράτι αφού προηγουμένως έχω κατά λάθος βγεί από την Αττική όδο προς Κατεχάκη(!!!) οπού φυσικά γίνονταν ο μαύρος ο χαμός . Τα νεύρα μου αρχίζουν να τεντώνονται .ομως ακόμα ... “με λένε Γίαννη κι είμαι καλά” !!!
Μία ώρα και κάτι ψιλά αργότερα, βρίσκομαι επιτέλους στον προόρισμό μου κι τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλύτερα ... Κι η δουλίτσα μου τελειώνει σχετικά γρήγορα κι οι υπάλληλοι εξυπηρετικότατοι όλα τελωςπάντων αγγελικά πλασμένα. Βέβαια από τα γραφείο με ψάχνουν απεγνωσμένα και το κινητό δεν σταματάει , η σύσκεψη με τους Νατοϊκούς , η παρουσιάση που είναι σωσμένη ;;; Μπά, η διάθεση μου με τίποτα δεν λέει να χαλάσει .

Ξεπαρκάρω, αφότου έχω πάρει καφεδάκι και κουλούρι . Και ξαφνικά συμβαίνει ... Το αυτοκίνητο ... κάτι περίεργο έχει πάθει ... βρε να προσπάθω , βρε να ξαναπροσπαθώ ... εκεί αυτό τίποτα ... βρε με τίποτα σου λέω !!! Κανονικά προς Μεσογείων στο Πεντάγωνο να πρέπει να κατευθυνθώ , βρε προς παραλία εκείνο να με σέρνει ... Είχε βγεί κι ένας ήλιος ... σκέτη μαγεία !!!

Ε, τι να κάνω ; Αφέθηκα ... ανακαλύπτω στο ντουλαπάκι ένα ξεχασμένο cd , το κόκκινο album των beetles … λέω στην αρχή ok, θα στρίψω πάνω, από Γλυφάδα και θα πάρω την Βουλιαγμένης ... γουλίτσα καφέ ... yellow submarine … ουπς πάει και η Γλυφάδα ... ντριιιιιν κινητό .... κλικ το σβούριξα !!! Εντάξει ,όμως σε λίγο αναστροφή... γουλίτσα καφε , ανάβω κι ένα camel .Λιμανάκια στην Βουλιαγμένη,love - love me too… Ουπς να κι ο φουρνος στην Βάρκιζα ... ok μικρή στάση για πιροσκί ... βρε πόσα χρόνια έχω να βρεθώ εδω !!!
Ενα τεταρτάκι αργότερα , ξανά στο αυτοκίνητο , γυρίζω το κλειδί ...Yesterday … δεύτερο τσιγάρο , η λιακάδα καλά κρατεί και το αυτοκίνητο τα δικά του… Ok!!! this is the end ...

Μία ώρα αργότερα , έχω βγάλει το πουλόβερ, τα μανίκια ανασηκωμένα , μόνος, χαλαρός και ... απόλυτα ευτυχισμένος , στο .... Λαύριο !!! Τσίρος , ουζάκι και οι beetles έχουν απ’ώρα παραδώσει σκυτάλη στον ... Στράτο ... «... της γυναίκας η καρδιά ...».

Χριστέ μου ΑΞΙΖΕ τον κόπο !!!
-------------------------------------------------------------------------------------

ΤΟΛΜΗΣΤΕ ΤΟ ... όπου και όπως θέλετε ... αλλά κάντε το !!!

time in a bottle ...

Μιά φορά κι ενάν καιρό κάπου σ’ ένα παραμύθι με το κουκί και το ρεβύθι ...
εκεί μέσα στο ξέφωτο του δάσους χάθηκε ένα κορίτσι...
Μέρες τρείς και νύχτες δέκα, την εψάξαν γύρω –γύρω ,
Μα κανείς δεν είχε κάτι να τους πεί
Λες και την καταπιέ η γή ...

Ρώτησαν την ανεμώνη ,ρώτησαν και το σοφό παγώνι
Ρώτησαν κι έναν λαγό

που ‘τυχε να περνάει από ‘κει ,
μα κι αυτός τους είπε πως καιρό είχε να την δει...

Ανησύχησε όλο το χωρίο , μην μπορώντας να πιστέψει
πως την εκατάπιε η γη και μείναν τώρα μοναχοί ...
Τους έλειψαν τα μάτια της τα πράσινα ,το γέλιο το κελαριστό
που αντηχούσε σ’όλο το μπλογκοχωριό ...

Να’ ταν απόφαση συνειδητή ή μήπως η μοίρα η κακή ;
Να ξεστράτησε κι εχάθη ή μη την επήρε η μάγισσα η κακιά
Αυτή που λένε τα παιδιά

πως είναι δυό μέτρα αψηλή , με ένα μάτι και κουτσή ...
Και την κρατάει πάνω στον πύργο μακριά
Ποτίζοντάς την λησμονιά ...


Επέσε που λέτε κι ό χειμώνας , ήρθανε τα ξεροβόρια
Τα τσουκάλια πάνω στις φωτιές ν’ αχνίζουν
κι οι λέβέντες γύρω-γύρω να καπνίζουν ...

Αράγε την άνοιξη την κατοπινή ποιός γι’αυτήν πάλι να ρωτήσει ;
Ποιός μάτια πράσινα να θυμηθεί ;
Ποιός να ψάξει πάλι στο ξέφωτο για να την βρεί ;

ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

- Εντάξει είμαι, μην ανησυχείς
- Αχ σταμάτα, δεν είναι που ανησυχώ , απλά ... , να πως να στο πώ δεν μ' έχεις συνηθίσει
έτσι...

... Τι να της πεις τώρα, πως ν' αντιμετωπίσεις αυτό το βουβό παράπονο , ιδιαίτερα όταν σε τίποτα εκείνη δεν έφταιξε ;

Σηκώθηκε από το τραπέζι και με μια κίνηση - τόσο γνώριμη - πέρασε το χέρι αφηρημένα , κυκλικά μπροστα από το μέτωπο, μαζεύοντας τα μαλλιά ψηλά στο κεφάλι. Μοναδικό αναμένο φως, του απορροφητήρα . Άναψε το γκαζάκι.

- Θέλεις καφέ ;

- Καφέ τέτοια ώρα ;

Κενό... σιωπή...

Καθώς φαίνεται τις δυστυχίες μας πολύ καιρό πριν έλθουν με αξιοζήλευτη επιμονή , τις προετοιμάζουμε. Από τότε που πλέοντας στα πελάγη της ευτυχίας , αφήνουμε τα σημάδια να έρχονται και να φεύγουν. Ποιος τότε να τα έβλεπε ; Ποιος να τα’ αξιολογούσε ; Έτσι προλειαίνουμε το έδαφος σ’ αυτό το ξαφνικό που μας χτυπάει . Επώδυνο σαν το πρώτο τίναγμα του νεύρου σε χαλασμένο δόντι … κι ας είχε από καιρό αρχίζει να σαπίζει. Από πολύ μακριά ξεκινάνε τα κακά , διανύουνε διαδρομή μεγάλη , γι αυτό και με τόση δύναμη μας χτυπάνε .

Φαίνεται πως κι εκείνη άλλαξε γνώμη τελικά. Σηκώθηκε αργά και βγήκε από την κουζίνα. Από αύριο πρέπει να ψάξω για δουλειά σκέφτηκε ...

.........................................................................................................................................................................

@ αλήτισσα :

Δεν ήταν ουτε πολυ μεγαλη ουτε πολυ μικρη..Δεν ηξερε ουτε πολλα ουτε λιγα..Μονο να ειχε ξεχασει πως να πολεμαει..Απ αυριο θα ξεκινουσε μαθηματα..Κατι μεσα της βαθια της ελεγε οτι πολυ θα τα χρειαζοταν στο μελλον..

ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ...με ηθικό δίδαγμα !!!

Είναι ένα γατάκι στη μέση του ωκεανού και πνίγεται
εκει που πνίγεται περνάει από πάνω ... ένας αετός.

- Αετεεεεεεεεέ ??? Αετεεεεεεεέ ???

Χαμηλώνει ο αετός και πλησιάζει το γατάκι.

- Τι θέλεις γατάκι ?

- Σε παρακαλώ σώσε με !

- Όχι γατάκι !

- Μα γιατί αετέ ; Πνίγομαι ! Σε παρακαλώ βγάλε με στην στεριά !!!

- Όχι γατάκι δεν σε βγάζω !

- Μα θα πνιγώ !!!

- Και που ξέρω γατάκι ότι άμα σε βγάλω στη ξηρά δεν θα με φας ;

- Στο υπόσχομαι αετέ ! Δεν θα σε φάω ! Στο υπόσχομαι !!!

- Όχι γατάκι δεν σε σώζω !

... και φεύγει ο αετός ... Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα ;;;








Όταν το γατάκι είναι υγρό , το πουλί είναι σκληρό !!!